🌸🌱🌼 سال تحویل در جبهه‌ها اینجوری بود... #عید_نوروز 💐 ⚪️ از عهده سفره هفت سین برآمدن، کار ساده ای نبود! وقتی جای سبزه یکدست و خوشرنگ، قلوه سنگی جا خوش می کرد وسط سفره، که چفیه، نقش آن را بازی می کرد. 🌿 سبزی درختان و طبیعت با حالِ خوب رزمندگان گره می خورد و تصویری ماندگار به جا می گذاشت. 🌾 فضای مناطق عملیاتی، مانند شهرها و پشت جبهه ها، با تغییر مناسبتها، رنگ و بوی دیگری به خود میگرفت و حال و هوای خاصی به رزمندگان میداد. 🌺 آمدن نوروز هم یکی از مناسبتهایی بود که رزمندگان با انداختن سفره هفت سین آن را جشن میگرفتند. اما سنت برپایی مراسم نوروز در جبهه با جشنی که در نقاط دیگر برگزار میشد، تفاوتهای عمده ای داشت. 🥯🍊🍎تهيه شيريني و كمپوت و ميوه از شهر، و آوردن آن به خط اول و خواندن شعر و شوخي و وقت خوش كردن با يكديگر، گستردن سفره عيد و نوكردن زيرانداز با تبديل گوني به پتو، ...برگزاري مراسم عيد حتي در ساختمان نيمه مخروبه در شهري خالي از سكنه و بدون برق و آب و تزئين در و ديوار و تهيه تنگ ماهي و انداختن قورباغه درون آب!! 🍃🪴چيدن گل و گياه صحرايي و آوردن بهار به سنگر و سوله 💦 و ريختن اشك در فراق ياران يكدل از ديگر آداب عيد نوروز در ميان رزمندگان بود... دوران جنگ تحمیلی

[ اینفوگرافی ] ⚪️ هفت‌سین استثنایی قرآن در سوره صافات «از ۷سین محسوس تا ۷سین معقول» 💠 ۷سین یکی از سنت‌های دیرینه پارسی است، سُفره‌ای متشکل از هفت چیزِ نمادین که نام آن‌ها با حرف «سین» آغاز می‌شود ◇ اما گسترانیدن این سُفره زمانی که با ۷سین آیات قرآن کریم(حمد الهی و آیات بشارت‌‌دهنده به صالحان) همراه باشد، قطعا برکت بیشتری را دارد. 📚 تدبر و تحقیق: استاد علی رجبی #هفت‌سین_قرآنی

💐 عید نوروز تو جبهه هم عیدی از جنس بسیجی‌ها بود قبل از تحویل سال آداب نوروز رعایت می‌شد و رزمنده‌ها سنگر تکانی می‌کردند .سنگرها با گل و گیاه‌های اطراف سنگر و شقایق‌هایی که در اطراف سنگر روییده بوده تزیین میشد هنگام تحویل سال بچه‌ها سعی می‌کردند در یک سنگر تجمع کنند و با هم دعای تحویل سال رو می‌خوندند. بعد از تحویل سال بچه‌ها به منظور دیدو بازدید عید به سنگر همدگیر می‌رفتد و حتی عیدی هم میداند عیدی‌ها معمولا اسکنان ۱۰۰ ریالی بود که بعضاً روی آن جملاتی هم نوشته شده بود. سفره هفت سین هم همیشه با سین‌های موجود تهیه میشد که که عبارت بود از:مین سوسکی،مین سبدی،سیم تله،سیم چین،سیم خاردار،سرنیزه،سی چهارC4)) نوعی خرج و مواد منفجره غیر حساس، سوزن اسلحه، سیمینوف، سمبه و سنگرو.. و جبهه همواره و بخصوص در ایام تحویل سال مصداق بارز (فرحین بما آتاهم الله من فضله) بودند. ┄┅☫🇮🇷 کانال دفاع مقدس 🇮🇷☫┅┄ http://eitaa.com/DefaeMoqaddas

🔷 وقتی که شهید آوینی در آخرین روز سال با دوربینش به اردوی راهیان نور و پادگان دوکوهه می‌رود! ♦️شهید آوینی: «آخرین روز اسفند ۱۳۶۷ اندیمشک‌، ‌‌کاش تو در دوکوهه زیسته بودی که اگر آنچنان بود، شاید تو هم امروز با ما به دوکوهه می‌آمدی؛ ماه‌ها بعد از ختم جنگ، روز تحویل سال! ♦️گفته‌اند: شرف المکان بالمکین، اعتبار مکان‌ها به انسان‌هایی است که در آنها زیسته‌اند و چه خوب گفته‌اند. دوکوهه پادگانی است در نزدیکی اندیمشک که سال‌های سال با شهدا زیسته است، با بسیجی‌ها، و همه‌ سِرِّ مطلب در همین‌جاست. ♦️اگر شهدا نبودند و بسیجی‌ها، آنچه می‌ماند پادگانی بود درندشت، با زمین‌هایی آسفالته، خشک و کم دار و درخت، ساختمان‌هایی معمولی، کوتاه و بلند، و تیرک‌هایی که بر آن پرچم نصب کرده‌اند. ♦️اما دوکوهه سال‌ها با شهدا زیسته است، با بسیجی‌ها، و از آنها روح گرفته است؛ روحی جاودانه. دوکوهه مغموم است، اما اشتباه نکنید! او جنگ را دوست ندارد، جمع باصفای بسیجی‌ها را دوست دارد، جمع شهدا را؛ آرزومند آن عرصه‌ای است که در آن کرامات باطنی انسان‌ها بروز می‌یابند.» 🔸منبع: مستند «با من سخن بگو دوکوهه»

🔷 در بهار طبیعت جای سرباز امنیت خالی است. ♦️شهید آوینی: «افسوس که ما گرفتاران جهان عادات، دیگر چشم تماشای راز نداریم و در عالم بیرون از خویش آنگونه می نگریم که روح عافیت طلبی و تمتع اقتضا دارد و چنین است که انقلاب شگفت انگیز بهاری، دیگر حتی شگفتی ما را نیز بر نمی انگیزد، چه برسد به آنکه نشانه ای تاویلی باشد برای تقرب به حقیقت وجود» 🔸منبع: کتاب «آغازی بر یک پایان»، مقاله «تجدید و تجدد»

💢 #شقایق‌های_وحشی 📽 برشی بسیار دیدنی و خاطره برانگیز از مستند #روایت_فتح با گفتاری زیبا و شنیدنی از سید شهیدان اهل قلم #شهید_مرتضی_آوینی 🎙#شهید_آوینی : ‌‌‌‌‌‌‌‌از شقایق‌های وحشی باز پرس كه محرم اسرار ما هستند. آنها با تو خواهند گفت كه شرط شیدایی حق ، آزادگی است و داغدار بودن و غسل خون. و عجیب اینجاست كه چگونه اسرار حق در این صورت‌های خاكی جهان كثرات ممثل شده است. شقایق را وحشی می خوانند ، چرا كه آزاده است و رنگی از تعلق ندارد. در دشت‌های دور ، لابه‌لای سنگ‌ها می روید و به آب باران قناعت می كند تا همواره تشنه باشد و بسوزد. داغ دلش و گلبرگ‌های به خون آغشته‌اش ، راستی كه او را به شهید ماننده می كنند و عجبا از این تمثیل كه چه بجاست..! وجود این انسان‌ها در عصر تكنولوژی ، در عصری كه وسایل تعیین‌كننده‌ی غایات و اهداف هستند بسیار غریب است. اما همان‌سان كه شب هرچه در تیرگی خویش عمیق‌تر می شود ستارگان درخشش بیش‌تری می یابند ، انوار قدسی خورشید غایب ولایت از وجود این ستارگان كه در ظلمت عصر جاهلیت كنونی مصباح هدایت گمگشتگانند ، در جهان تلأ‌لؤ دارد. آیا آنان خود به رسالت تاریخی خویش آگاهی دارند..؟ آیا آنان می دانند كه این اراده‌ی خداست كه در سیر تاریخ تحقق می یابد و آن كه از گلوی آنان فریاد می كشد هنوز سیدالشهداست..؟ خونشان خون او و شمشیرشان شمشیر اوست..؟