آغاز نبرد فتح المبین دوم فروردین ماه ۶۱ دوران جنگ تحمیلی ┄┅☫🇮🇷 کانال دفاع مقدس 🇮🇷☫┅┄

🌴 این جبهه اسلام است ... 🎙نوای ؛ حاج صادق آهنگران این جبهه ی اسلام است دل شور دگر دارد حقا که بر این محفل الله نظر دارد شعر: حبیب اله معلمی ▫️شوش دانیال // قبل از عملیات فتح المبین

#جزییات_عملیات_فتح_المبین  عملیات فتح المبین بامداد دوم فروردین ماه سال ۶۱ در جغرافیایی به وسعت ۲۵۰۰ کیلومتر در جبهه جنوب ایران آغاز شد. این عملیات که تا روز دهم فروردین به طول انجامید؛ چهار مرحله داشت و چهار قرارگاه عملیاتی از چهار محور شوش، رودخانه کرخه، کوه میشداغ، در جاده اهواز-اندیمشک و غرب دزفول حمله را آغاز کردند. فرماندهان ارتش و سپاه در این عملیات؛ آزادسازی بخش هایی از خاک ایران، انهدام لشگرها و ادوات نظامی عراق و در نهایت دور کردن خط مقدم و آتش موثر عراق از مرزها را به عنوان اهداف اصلی طراحی کردند. منطقه عملیات به چهار محور تقسیم شد و چهار قرارگاه قدس، نصر، فجر و فتح مسئولیت این چهار محور را برعهده گرفتند. مسئولیت «محور تی‌شکن» و «چاه نفت» برعهده قرارگاه قدس بود، غرب پل نادری را قرارگاه نصر اداره کرد، قرارگاه فجر مسئولیت غرب شوش را عهده دار شد و در نهایت  محور رقابیه و تصرف این تنگه هم با قرارگاه فتح بود. مروری بر عملیات فتح المبین و روزهای پیش از آن ▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️ 💠 یکی از معجزات الهی که منجر به پیروزی عملیات فتح‌المبین شد، آخرین شناسایی شب قبل از عملیات بود. من، حسین قجه‌ای و محسن وزوایی برای یافتن بهترین مسیر هدایت گردان به پشت جبهه دشمن و تصرف توپخانه آنها به مأموریت رفتیم. پس از اتمام کار شناسایی برای استراحت دور هم نشسته، کمپوتی را باز کردیم و در حالی که آرام صحبت می‌کردیم مشغول خوردن شدیم و به یکدیگر تأکید می‌کردیم که قوطی خالی را با خود ببریم تا نشانی از خود به جا نگذاشته باشیم. ▫️با خوشحالی به مقر بازگشتیم و پس از ارائه گزارش کار، ناگهان به خاطر آوردیم که غفلت کرده و قوطی را همانجا گذاشته ایم. دیگر کاری نمی‌توانستیم بکنیم و فقط به خدا توکل کردیم. اوایل شب بعد، چند ساعتی پس از حرکت گردان، محسن وزوایی با بی سیم اعلام کرد که راه را گم کرده است. همه نگران بودند حتی فرمانده‌مان حاج احمد متوسلیان به سجده رفته و با گریه به پروردگار التماس می‌کرد. چند لحظه بعد خبر داده شد که گردان راهش را پیدا کرده و عملیات با رمز فاطمه الزهرا (س) آغاز شد. بعدها فهمیدم فرمانده گردان مسیر را از روی همان قوطی جا مانده پیدا کرده است

ایام عملیات فتح المبین / فروردین ۶۱ 📢 #صوت - سخنرانی شهید خادم الشریعه, فرمانده تیپ ۲۱ امام رضا (ع)

🌴 جهادگران و نیروهای مهندسی رزمی در حال تسطیح جاده به منظور تردد خودروها و جابجایی امکانات و تجهیزات نظامی ⏳ دوم فروردین ۱۳۶۱ - عملیات غرور آفرین فتح المبین

عملیات فتح‌المبین 🎥 مصاحبه با احمد سالک، فرمانده نیروی بسیج کشور دوران جنگ تحمیلی

📹 رهبر انقلاب: در عملیات فتح‎المبین نزدیک بود صدام توسط سپاه دستگیر شود 🔹صدام هنگام آغاز جنگ نزدیک ایلام یک مصاحبه کرد و بعد گفت مصاحبه‌ی بعدی را در تهران انجام می‌دهم اما دیدید به چه سرنوشتی دچار شد در جنگ و بعد از جنگ. 🔹در فتح‎المبین صدام شانس آورد، نزدیک بود توسط بچه‌های سپاه دستگیر شود. اگر نیم ساعت زودتر رسیده بودند دستگیر می‌شد ولی شانس آورد و در رفت.... ۱۴۰۱/۱/۲۳

💠 شرحی از آنچه در عملیات فتح‌المبین گذشت ... ✍ عملیات فتح‌‏المبین در ساعت ۳۰ دقیقه بامداد روز دوم فروردین‌ماه سال ۱۳۶۱ با رمز «یا زهرا (س)» و در تاریکی کامل هوا آغاز شد. ابتدا یگان‌‏های قرارگاه‌‏های قدس، نصر و فجر حمله خود را شروع کردند اما به دلیل پیش‌‏دستی دشمن در حمله به مواضع قرارگاه فتح و آسیب دیدن تعدادی از یگان‏‌های آن، این قرارگاه نتوانست عملیات خود را هم‏زمان با سایر قرارگاه‌‏ها آغاز نماید. به‌هرحال لشکر ۲۱ حمزه و تیپ ۷ ولی‏عصر (عج) در مرحله اول عملیات موفق شدند تا از پل نادری به طرف سه‌‏راهی دهلران پیشروی و ارتفاعات علی‏‌گره‌‏زد و بخشی از عین‌‏خوش را تصرف کنند. بعداً تیپ ۲۷ محمدرسول‏‌الله (ص) و تیپ ۵۸ ذوالفقار از این محور وارد عمل شدند. هدف قرارگاه قدس تصرف ابوغریب و عین‏‌خوش بود و در مرحله اول یگان‌‏های این قرارگاه ازجمله تیپ ۱۴ امام حسین (ع) توانستند تا عین‌‏خوش پیشروی کنند. اما در روز اول عملیات، نیروهای دشمن موفق شدند تا عناصر تیپ ۲ زرهی دزفول از ارتش را تا شمال امام‌‏زاده عباس و تیپ ۸۴ خرم‏آباد ارتش را تا دامنه جنوبی ارتفاع کمرسرخ به عقب برانند و مشکلات فوق‏‌العاده‌‏ای را برای این دو تیپ فراهم نمایند. در همین حال در قرارگاه نصر، رزمندگان تیپ ۲۷ محمدرسول‌‏الله (ص) به همراه تعدادی از نفرات تیپ ۲ لشکر ۲۱ خود را به مواضع توپخانه دشمن رساندند و حدود ۸۰ عراده توپ دشمن را به غنیمت گرفتند و حدود ۳ هزار نفر از نظامیان بعثی را نیز اسیر کردند. از نیروهای خودی نیز بیش از ۲ هزار نفر مجروح و نزدیک به ۴۰۰ نفر هم شهید شدند. در منطقه عملیاتی قرارگاه فجر که هدف آن تصرف تپه‌‏های ابوصلیبی‌‏خات یا ارتفاعات رادار بود، موفقیتی حاصل نشد زیرا امکان رخنه در خطوط مستحکم پدافندی دشمن وجود نداشت و عملاً طرح مانور در این منطقه یک تک جبهه‌‏ای بود. در محدوده قرارگاه نصر و در محور جسر نادری در غرب کرخه و در ۳ کیلومتری جنوب آن از مدت‏‌ها قبل، رزمندگان تیپ ۷ ولی‏عصر (عج) به همراه سلحشوران تیپ ۱ لشکر ۲۱، تونلی را که تنها دو نفر می‌‏توانستند از آن عبور کنند به طول ۴۰۰ متر تا ۱۰ متری نرسیده به میادین مین دشمن در زیر مواضع ارتش بعثی با کمک آقای حاج غلامحسین یزدی احداث کرده بودند. در شب عملیات، یک گردان نیرو با استفاده از این نقب زیرزمینی توانست به مواضع نیروهای عراقی در کانال و سیل‏بند و دژ دفاعی ارتش عراق که به نام هندلی معروف بود، رخنه کند و آن‌ها را منهدم نماید و مواضع مستحکم ۱۸ ماهه دشمن را در هم بشکند. رزمندگان با این اقدام توانستند سه‌‏راهی پل نادری را از تصرف دشمن خارج نمایند ولی کل اهداف مورد نظر را نتوانستند تأمین نمایند. از سوی‏ دیگر یک پل شناور بر روی رودخانه کرخه در کنار روستای صالح مشطط نصب شد و از سرپلی که سپاه دزفول از ابتدای تهاجم ارتش عراق در اطراف روستای صالح مشطط حفظ کرده بود، علاوه‌بر محور پل نادری، ۴ یگان به مواضع دشمن حمله کردند. دو تیپ ادغامی ۷ ولی‏عصر (عج) و تیپ ۱ لشکر ۲۱ حمزه از این محور به سمت شمال و به عقبه دشمن در سه‏‌راهی و کوت‌‏کاپون که آثار باستانی بود، حمله کردند. دو تیپ ۳۳ المهدی (عج) و تیپ ۳ لشکر ۷۷ نیز از سرپل صالح مشطط به سمت جنوب یعنی به دامنه ارتفاعات ابوصلیبی‏‌خات حمله کردند و از رودخانه فصلی رفائیه عبور کردند که موفق نبودند و تنها تا نزدیک پل رفائیه در مسیر جاده آسفالته رادار پیشروی کردند. یگان‏‌های دشمن با حفظ مناطق تصرف نشده و از درون آن‌ها شروع به پاتک کردند تا بتوانند نیروهای رزمنده را از سایر مناطق تصرف شده بیرون نمایند. در روز دوم عملیات، ارتش عراق به مواضع تیپ ۱۴ امام حسین (ع) و تیپ ۸۴ خرم‏آباد نیز پاتک سنگینی را آغاز کرد و بر تپه ۲۰۲ مسلط شد. این اقدام، نیروهای تیپ امام حسین (ع) را تهدید می‏‌کرد و می‌‏توانست امکان الحاق یگان‏‌های خودی و ارتباط دو قرارگاه نصر و قدس را از بین ببرد. ادامه👇👇

در چنین شرایطی نظر برادران ارتش در قرارگاه مرکزی کربلا این بود که چون امکان تقویت یگان‏‌های خودی در عین‏‌خوش وجود ندارد، بنابراین دو تیپ ۱۴ امام حسین (ع) و ۸۴ خرم‏آباد عقب‏‌نشینی نمایند. دستور عقب‌‏نشینی به دلیل اضطراب و زیر سرم بودن فرمانده کل سپاه، توسط سرهنگ صیاد شیرازی به فرمانده تیپ امام حسین (ع) ابلاغ و تکلیف شد. ولی فرماندهان میدانی تیپ امام حسین (ع) با این عقب‌‏نشینی مخالف بودند و حسین خرازی فرمانده تیپ امام حسین (ع) اعلام کرد که رزمندگان این تیپ عقب‌‏نشینی نخواهند کرد و علی‏رغم فشار زیاد دشمن تاآخرین‌نفس در برابر قوای دشمن مقاومت می‏کنند. در چنین وضعیتی علی‏رغم آنکه تیپ ۸ نجف آمادگی کامل را برای تهاجم از محور رقابیه نداشت، ولی فرمانده سپاه معتقد بود چنانچه قرارگاه فتح به تنگه رقابیه حمله کند فشار از روی عین‌‏خوش برداشته می‏‌شود. با این نظر یگان‏‌های قرارگاه فتح که ۴۸ ساعت قبل از شروع عملیات از ارتفاعات میشداغ به سمت رقابیه حرکت کرده بودند، حملات خود به رقابیه و تنگه برقازه را شروع کردند و با رسیدن رزمندگان به باتلاق سندال، جبهه دشمن فرو ریخت و مسئله حل شد. در همین حال حسین خرازی فرمانده تیپ امام حسین (ع) که خود در صحنه عملیات حضور داشت یک خاکریز دوجداره در اطراف نیروهای خود احداث کرد و به همراه نیروهایش یک دفاع دوجانبه را طراحی و مقاومت کرد تا اینکه حمله از محور رقابیه آغاز شد. به این صورت، تیپ امام حسین (ع) توانست با امن‌‏سازی مسیر عقبه خود، عین‏‌خوش را حفظ نماید. به‌هرحال در ۴ روز اول عملیات، وضعیت جبهه نامشخص بود و معلوم نبود که آیا این عملیات موفق خواهد شد یا نه. در شرایطی که وضعیت جبهه عین‏‌خوش به‌هم‌ریخته بود و یگان‌‏های قرارگاه‌‏های نصر و قدس در شرایط بدی قرار گرفته بودند با تغییری در طرح عملیات، یگان‌‏های قرارگاه فتح در شب چهارشنبه ۴ فروردین، حمله خود را با یک تک احاطه‌‏ای به ارتفاعات رقابیه و برغازه آغاز کردند. ازآنجاکه تنگه رقابیه از ۱۲ کیلومتری در دید و تیر ارتش عراق قرار داشت، رزمندگان جهاد سازندگی حدود یک هفته قبل از آغار عملیات، جاده‌‏ای به طول ۸ کیلومتر را در دل کوه میشداغ احداث کردند. تصور ارتش عراق بر این بود که چون این منطقه رملی و شن‌زار است، بنابراین ایرانی‏‌ها نمی‌‏توانند از آن عبور کنند ولی تیپ ۸ نجف با استعداد ۲ گردان با استفاده از جاده احداث شده از مسیر تنگه زلیجان که آن را دو هفته قبل از شروع عملیات شکافته بود، عبور کرد و ارتفاعات رقابیه را دور زد و از پشت نیروهای دشمن سر درآورد. البته یکی از این دو گردان ابتدا به محاصره ارتش عراق درآمد که با اقدام به موقع مهدی باکری و فرستادن کمک، توانستند خود را از محاصره نجات دهند و به عملیات خود ادامه دهند. با این تدبیر تاکتیکی، رزمندگان حدود ۲۰ کیلومتر از داخل رمل‏‌ها حرکت و نیروهای دشمن را محاصره کردند. در این منطقه نیروهای تیپ ۲۵ کربلا، تیپ ۵۵ هوابرد و لشکر ۹۲ ( - ) نیز حضور داشتند. تیپ ۲۵ کربلا هم در تنگه برقازه وارد عمل شد. فرمانده تیپ عراقی پدافندکننده در این ناحیه به اسم سرهنگ نزار به همراه ۲۰۰۰ نظامی دیگر اسیر شدند. سرهنگ نزار تصور می‏‌کرد که ایران با استفاده از بالگرد پشت سر وی، نیرو پیاده کرده است. ازآنجاکه قرارگاه اصلی دشمن در این منطقه قرار داشت، با به خطر افتادن عقبه دشمن، فشار از روی تیپ امام حسین (ع) در عین‌‏خوش برداشته شد و دشمن اقدام به عقب‌‏نشینی نمود. در این مرحله از عملیات نیز حدود ۳ هزار نفر از نیروهای دشمن به اسارت درآمدند. البته در سه روز اول عملیات حدود ۷۰۰ نفر از پاسداران و بسیجیان و نیز حدود ۲۰۰ نفر از سربازان و ارتشیان به شهادت رسیدند و نزدیک به ۴۵۰۰ نفر از نیروهای خودی نیز مجروح شدند. در چنین شرایطی کل آرایش دشمن در همه جبهه‏‌ها به هم ریخت و عملاً مرحله سوم عملیات آغاز شد. عملاً دشمن از سه طرف در محاصره قرار گرفت. هنوز فرمانده لشکر یک ارتش بعثی به رده بالای خود اطمینان می‌‏داد که می‌‏تواند ارتفاعات رادار را حفظ کند. در روز دوم عملیات، قرارگاه کربلا به تیپ ۳۷ زرهی که به‌‏عنوان احتیاط بود، دستور داد تا سریعاً به منطقه عملیاتی قرارگاه قدس در شمال دشت‏‌عباس تغییر مکان دهد. به دلیل دور بودن و نامناسب بودن مسیر دسترسی از سمت قرارگاه قدس، بعداً تصمیم گرفته شد که این تیپ از منطقه قرارگاه نصر وارد عمل شود و به امام‌‏زاده عباس که دشمن آن را به تصرف درآورده بود، حمله کند. تیپ ۳۷ زرهی در ساعت ۵ روز چهارم فروردین‌ماه از مسیر علی‏گره‏زد به قوای دشمن حمله کرد و ساعت ۷ به امام‌‏زاده عباس رسید. 👇👇