متن دعای ۱۹ صحیفه سجادیه ▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️ 💠 توصیه آیت الله #جوادی_آملی :👇 📋 مدت‌هاست که همه ما در اثر نقص خود ما، این حیوانات ما، این بچه‌های ما، اینها از بی‌آبی و بی‌بارانی در زحمت هستند ما دیگر روسیاه هستیم. شما در منزل اگر بچه‌های کوچک دارید، جمع بشوید این دعای نورانی #نوزدهم صحیفه سجادیه را بخوانید. به هر حال ما چاره‌ای نداریم جز دعا. حالا این دعا را حالا یا هر روز یا نیم‌ روز، همه ما در منزل و غیر منزل، مخصوصاً بچه‌های کوچک دارید جمع بکنید بخوانید. این بیان نورانی پیغمبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) است، مرحوم کلینی در کتاب المعیشة کافی نقل می‌کند، عرض کرد: خدایا! تو اگر فقر را بخواهی با ما آزمایش کنی، بین ما و نان مملکت جدایی بیندازی، دینداری مشکل است: «اللَّهُمَّ بَارِکْ‌ لَنَا»؛ با اینکه خود حضرت سه سال در شعب ابی طالب آن امتحان را دادند، برای خودشان که این دعا را نکردند. این را مرحوم کلینی در کتاب المعیشه کافی نقل کرد این مضمون: «اللَّهُمَّ بَارِکْ لَنَا فِی الْخُبْزِ وَ لَا تُفَرِّقْ بَیْنَنَا وَ بَیْنَهُ»؛ خبز یعنی نان مملکت یعنی #اقتصاد . «فَلَوْ لَا الْخُبْزُ مَا صُمْنَا وَ لَا صَلَّیْنَا وَ لَا اَدَّیْنَا فَرَائِضَ رَبِّنَا عَزَّ وَ جَل‌»؛ خدایا دین داشتن با فقر مشکل است. چرا ما ننالیم؟ چرا نخواهیم؟ به ما گفتند بنال و بخواه! حالا این دعا را شما آقایان در منزل آقازاده‌های کوچک دارید، اینها را رو به قبله جمع بکنید، به هر حال خدا «ارحم الراحمین» است. این دعای نوزده صحیفه سجادیه است که دعای #باران است: « اللَّهُمَّ اسْقِنَا الْغَيْثَ، وَ انْشُرْ عَلَيْنَا رَحْم...

💧منظومه باران ترجمه‌ منظوم دعای۱۹صحیفه سیراب کن مارا خداوندا سیراب از باران بسیارت از ابرهای شاد باران زا پر کن تمام آسمانت را از ابرهایی که فراوانند درعالم سیراب کن مارا خداوندا از ابرهایی که زمین را زنده گردانند از ابرهایی که روان هستند زینت برای آسمان هستند باران تندی پشت هم بفرست تا مرده را با ضربه های خودکند بیدار باران تندی از کرم بفرست تا نعمتت را آوری ازمخزن الطاف خود بیرون مارا رهاکن از غم و اندوه سیراب کن مارا خداوندا از ابرهایی که فشرده باشد و انبوه از ابرهای بی زیان و بی‌خطر بفرست نفرست برما ای خدای خوب بخشنده ابری که بارانش کسالت بار ابری که برق آن فریبنده بفرست بارانی فریادرس قحطی زدا باشد گلهای زیبا را برویاند سرسبز سازد دشت و صحرا را که افسرده ست سیراب سازد هرگیاهی راکه پژمرده ست بفرست بارانی که باشد مرهم زخم درختانت سیراب کن مارا خداوندا بفرست بارانی که آبش را در چاله ها و تپه ها جاری کنی جاری پرآب سازی چاههای تشنه را آری از آن دوباره رودهایت را روان سازی با آن درختان را جوان سازی با این گران گوهر دوباره نرخها را بشکنی در شهر ارزان شود هرچیز از شوق بارانت شود هر چارپا لبریز کامل کنی ازبرکت آن روزی مارا تا بذرهای کِشته مارا برویانی تا سینه ها را بازهم پرشیرگردانی بر نیروی ما نیروی دیگر بیافزایی باری خداوندا این سایه های ابر را برما مکن مسموم حتی هوای سرد را برما مگردان شوم نفرست باران عذاب آور نفرست بارانی که سازد کام مارا تلخ والا خداوندا بفرست رحمت بر نبی خاتم و آلش بفرست برما رحمتت را اززمین و آسمانها زیرا تویی قادر بهر چیزی خداوندا

#نهج_البلاغه_خطبه_۱۱۵ وَمِنْ خُطْبَةٍ لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ في الاستسقاء دعايى براى طلب باران💦 ❇️ بخش اول: #دعای_باران 🤲 اللَّهُمَّ قَدِ انْصَاحَتْ جِبَالُنَا وَ اغْبَرَّتْ أَرْضُنَا وَ هَامَتْ دَوَابُّنَا وَ تَحَيَّرَتْ فِي مَرَابِضِهَا وَ عَجَّتْ عَجِيجَ الثَّكَالَى عَلَى أَوْلَادِهَا وَ مَلَّتِ التَّرَدُّدَ فِي مَرَاتِعِهَا وَ الْحَنِينَ إِلَى مَوَارِدِهَا، اللَّهُمَّ فَارْحَمْ أَنِينَ الْآنَّةِ وَ حَنِينَ الْحَانَّةِ، اللَّهُمَّ فَارْحَمْ حَيْرَتَهَا فِي مَذَاهِبِهَا وَ أَنِينَهَا فِي مَوَالِجِهَا. اللَّهُمَّ خَرَجْنَا إِلَيْكَ حِينَ اعْتَكَرَتْ عَلَيْنَا حَدَابِيرُ السِّنِينَ وَ أَخْلَفَتْنَا مَخَايِلُ الْجُودِ،فَكُنْتَ الرَّجَاءَ لِلْمُبْتَئِسِ وَ الْبَلَاغَ لِلْمُلْتَمِسِ،نَدْعُوكَ حِينَ قَنَطَ الْأَنَامُ وَ مُنِعَ الْغَمَامُ وَ هَلَكَ السَّوَامُ أَلَّا تُؤَاخِذَنَا بِأَعْمَالِنَا وَ لَا تَأْخُذَنَا بِذُنُوبِنَا، وَ انْشُرْ عَلَيْنَا رَحْمَتَكَ بِالسَّحَابِ الْمُنْبَعِقِ وَ الرَّبِيعِ الْمُغْدِقِ وَ النَّبَاتِ الْمُونِقِ،سَحّاً وَابِلًا تُحْيِي بِهِ مَا قَدْ مَاتَ وَ تَرُدُّ بِهِ مَا قَدْ فَاتَ 🤲 خداوندا كوههاى ما از بى آبى شكاف خورده و زمين ما غبار آلود و دام هاى ما در آغل هاى خود سرگردانند و چون زن بچّه مرده فرياد مىكشند و از رفت و آمد بى حاصل بسوى چراگاه ها و آبشخورها، خسته شده اند.بارخدايا بر ناله گوسفندان و فرياد و آه شتران ماده رحمت آور،خدايا به سرگردانى آنها در راه ها و ناله هايشان در خوابگاه ها رحمت آور بارخدايا هنگامى به سوى تو بيرون آمديم كه خشكسالى پياپى هجوم آورده و ابرهاى پر باران از ما پشت كرده و خشك و نامهربان بدون بارش قطره اى باران گذشتند.خدايا تو اميد هر بيچاره و حل كننده مشكلات هر طلب كننده مى باشى، خدايا تو را مى خواهیم در اين هنگام كه همه نا اميد شده اند، و ابر رحمت بر ما نمى بارد و حيوانات ما نابود گرديدند، مارا به كردار ما عذاب نكنى و بگناهان ما كيفر ندهى خدايا رحمت خود را با ابر پرباران و بهار پر آب و گياهان خوش منظر شاداب بر ما نازل فرما،بارانى درشت قطره بر ما فرو فرست كه مردگان را زنده و آنچه از دست ما رفته بما باز گرداند ❇️ بخش دوم: درخواست #باران با برکت💦 🤲 اللَّهُمَّ سُقْيَا مِنْكَ مُحْيِيَةً مُرْوِيَةً، تَامَّةً عَامَّةً، طَيِّبَةً مُبَارَكَةً،هَنِيئَةً [مَريِئَةً] مَرِيعَةً، زَاكِياً نَبْتُهَا،ثَامِراً فَرْعُهَا، نَاضِراً وَرَقُهَا، تُنْعِشُ بِهَا الضَّعِيفَ مِنْ عِبَادِكَ وَ تُحْيِي بِهَا الْمَيِّتَ مِنْ بِلَادِكَ. اللَّهُمَّ سُقْيَا مِنْكَ تُعْشِبُ بِهَا نِجَادُنَا وَ تَجْرِي بِهَا وِهَادُنَا وَ يُخْصِبُ بِهَا جَنَابُنَا وَ تُقْبِلُ بِهَا ثِمَارُنَا وَ تَعِيشُ بِهَا مَوَاشِينَا وَ تَنْدَى بِهَا أَقَاصِينَا وَ تَسْتَعِينُ بِهَا ضَوَاحِينَا مِنْ بَرَكَاتِكَ الْوَاسِعَةِ وَ عَطَايَاكَ الْجَزِيلَةِ عَلَى بَرِيَّتِكَ الْمُرْمِلَةِ وَ وَحْشِكَ الْمُهْمَلَةِ؛ وَ أَنْزِلْ عَلَيْنَا سَمَاءً مُخْضِلَةً مِدْرَاراً هَاطِلَةً يُدَافِعُ الْوَدْقُ مِنْهَا الْوَدْقَ وَ يَحْفِزُ الْقَطْرُ مِنْهَا الْقَطْرَ،غَيْرَ خُلَّبٍ بَرْقُهَا وَ لَا جَهَامٍ عَارِضُهَا وَ لَا قَزَعٍ رَبَابُهَا وَ لَا شَفَّانٍ ذِهَابُهَا، حَتَّى يُخْصِبَ لِإِمْرَاعِهَا الْمُجْدِبُونَ وَ يَحْيَا بِبَرَكَتِهَا الْمُسْنِتُونَ،فَإِنَّكَ تُنْزِلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا وَ تَنْشُرُ رَحْمَتَكَ وَ أَنْتَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ 🤲 خدايا مارا با بارانى سيراب كن كه زنده كننده، سيراب سازنده،فراگير و به همه جا رونده، پاكيزه و با بركت، گوارا و پرنعمت، گياه آن بسيار،شاخه هاى آن به بار نشسته و برگ هايش تازه و آب دار باشد تا با چنان بارانى بنده ناتوان را توان بخش و شهرهاى مرده ات را زنده سازى خدايا بارانى ده كه بسيار ببارد تا زمينهاى بلند ما پر گياه شود و در زمين هاى پست روان گردد و نعمت هاى فراوان در اطراف ما گسترش يابد تا با آن ميوه هاى ما بسيار، گلّه هاى ما زنده و فراوان و سرزمينهاى دورتر از ما نيز بهرمند گردند، و روستاهاى ما از آن نيرومند شوند. اينها همه از بركات گسترده و بخشش هاى فراوان تو باشد كه بر سرزمين هاى فقرزده و حيوانات وحشى ما نازل مىگردد خداوندا بارانى ده دانه درشت كه پياپى براى سيراب شدن گياهان ما ببارد چنانكه قطرات آن يكديگر را برانند و دانه هاى آن به شدّت برهم كوبيده شوند نه رعد و برقى بى باران، و ابرى بى ثمر و كوچك و پراكنده، و نه دانه هاى ريز باران همراه با بادهاى سرد خدايا بارانى پرآب فرو فرست كه قحطى زدگان به نعمتهاى فراوان رسند و آثار خشكسالى از ميان برود كه همانا،تويى خداوندى كه پس از نا اميد شدن مردم باران را فرو مىفرستى و رحمت خود را همه جا گسترش مىدهى و تويى سرپرست نظام آفرينش كه به ستودن سزاوارى... 👇👇👇

💦💦💧طلب بارش باران💧💦💦 #نهج_البلاغه_خطبه_۱۱۵ وَمِنْ خُطْبَةٍ لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ في الاستسقاء. #دعای_باران 💦 ┄┅☫🇮🇷 کانال دفاع مقدس 🇮🇷☫┅┄

#استغفار این آیه قرآن است من قول میدهم پی در پی باران ببارد من قول میدهم رودخانه براتون درست کنم.. اگر استغفار کنید #حجت_الاسلام_رمضانی ┄┅☫🇮🇷 کانال دفاع مقدس 🇮🇷☫┅┄

💠 قول بدهیم، خدا رو فراموش نکنیم 🔹#ماشین_ها_رو_آب_برد ⚪️ حکایت گرفتار شدن نیروهای تخریب لشگر ۱۰ در رودخانه (به روایت : حاج ابراهیم قاسمی) 🍁🍂 پاییز سال ۶۳ بود یگان های تهران و سایر استان ها برای یک عملیات بزرگ در پادگان ابوذر در سرپل ذهاب جمع شده بودند. لشگر ۱۰ سیدالشهداء(ع) هم داخل #پادگان_ابوذر بود و بخشی از بچه های تخریب در مقر «سرآبگرم» در نزدیکی سرپل ذهاب مستقر بودند. #شهید_حاج_عبدالله_نوریان , فرمانده تخریب ، جمعی از تخریبچی ها را برای پاکسازی میدان های مین در شاخ شمیران و زیر ارتفاع بلند و صخره‌ای #بمو مامور کرده بود... بعد از ظهر بود که با وانت گردان و آمبولانسی که از بهداری به تخریب مامور شده بود به سمت مقر شاخ شمیران حرکت کردیم.. حدود ساعت 2 بعد از ظهر بود که باران تندی شروع شد و در مسیر ما یه رودخانه بود که باید از اون عبور میکردیم. وقتی به رودخانه رسیدیم آب بالا اومده بود و رودخانه متلاطم بود..این مسیر ترددی بود که بارها از داخل رودخانه عبور کرده بودیم. آب بالا اومده بود و من نگران بودم که ماشین ها داخل آب گیر کنند. شهیدحاج عبداله گفت من داخل اب جلو ماشین راه میروم شما هم پشت سر من بیا .. من به حاجی گفتم همان مسیر هرروز را میرویم و به ماشین آمبولانس گفتم اول ما وارد آب میشویم و اگر از رودخانه گذشتیم شما هم دنبال ما بیایید شهید حاج عبدالله وارد آب شد و من هم آرام آرام عرض رودخانه رو دنبال او میرفتم تا جایی که دیدم هر چه گاز میدهم چرخ های ماشین میچرخد اما جلو نمیرویم. و در یک لحظه دیدم وانت مثل یک قایق روی آب معلق شد و ارتفاع آب هم هر لحظه داره بیشتر میشه. اختیار ماشین دیگه دستم نبود و جریان آب ماشین رو با خودش میبرد و توی طلاطم آب ماشین به تخته سنگی برخورد کرد و به پهلو برگشت و داخل ماشین پر از آب شد و از شدت فشار آب شیشه جلوی وانت کنده شد. ما سه نفر جلوی وانت بودیم که از شیشه بیرون اومدیم و به بدنه وانت آویزون شدیم و هر لحظه امکان داشت با جریان آب در رودخانه غرق شویم. بچه هایی که در ماشین پشت سری ما بودند شروع به داد و فریاد کردن و بچه های ارتش که آنطرف رودخانه بودند برای کمک به لب آب آمدند اما کسی جرات به آب زدن رو نداشت. آب بالا می‌آمد و سرعت آب و موج آب بیشتر و بیشتر میشد.آب به شدت از دور ماشین که به تخته سنگ گیر کرده بود می‌گذشت و با یک تکان ماشین امکان پرت شدن ما در رودخانه طغیان کرده صد درصد بود. ما دو تا دلهره داشتیم و حسابی ترسیده بود اما شهید حاج عبدالله آرام بود ... حاج عبدالله وسط این غوغا شروع کرد موعظه کردن... رو به من کرد و گفت : برادر قاسمی ، قوم نوح وقتی کشتی در طوفان قرار گرفت قول دادند که اگر نجات پیدا کردیم خدارا فراموش نکنیم ولی بعد از نجات خدا را فراموش کردند ... بیا ما قول بدیم اگر نجات پیداکردیم خدارا فراموش نکنیم ... این حرف حاج عبدالله در آن طلاطم آرمشی به قلب ما داد ..بچه ها طنابی پیدا کردن به سمت ما پرتاب کردند و طناب رو به ماشین بستیم و اونها هم سر دیگه طناب رو به آمبولانس که بیرون از آب بود بستند و ما با آویزون شدن به طناب از آب نجات پیدا کردیم و بعد از جدا شدن ما ، شدت آب ماشین رو غلطاند و با خود برد.... بعد از فروکش کردن آب رودخانه با جرثقیل برای بردن ماشین اومدیم و اثری از اون پیدا نشد.. و شاید این اتفاق بهانه ای شد برای موعظه #شهید_حاج_عبدالله که از ما قول گرفت که بیاییم، #قول_بدهیم : ‌﴿﴿ #خدا_را_فراموش_نکنیم ﴾﴾

⚪️ بامداد ۲۰ آبان ⌛️ ساعاتی قبل اذان صبح، گروهی بهم هجوم آوردند. تک تکشان را نمی شناختم، ولی جمعشان را چرا. میدانستم کیستند و چیستند. اصلا فضا و منطقه برایم آشنا بود. تهاجمی و طلبکارانه حرف میزدند. بی احترامی نمیکردند. بی ادب نبودند. ولی از کم کاری من بدبخت، شاکی بودند. مدام می گفتند: تو که بودی، تو که دیدی، تو که شاید تنها کسی هستی که از ماجرای ما خبر داری و نوشتی: چرا نمیگی؟ چرا مارو معرفی نمیکتی؟ چرا مارو نمی شناسونی؟ چرا؟ قاطی کردم. کلافه شدم. همه ۱۵۰ نفرشان‌بودند. هرچه خودم را به خواب میزدم. تا‌ چشمم بسته میشد، پیدایشان میشد. اذان صبح ‌که دادند، رفتند. شاید که رفتند نماز خویش را به امامت‌ مولایشان اقامه‌ کنند! عصر که رفتم بهشت زهرا (س)، سر مزار شهید مصطفی کاظم زاده، گوشه ضلع شمالشرقی قطعه ۲۶ که بیشتر آن ۱۵۰ نفر آنجا خفته اند، برای عبدالله جعفری و محمد فلاح خودم ‌را خالی کردم و با بغض، هرآنچه را دیدم، گفتم. ولی هنوز نفهمیدم آن ۱۵۰ نفر گمنام ‌مظلوم از من‌چه می خواهند! شما فهمیدید، بهم بگید! این هم خلاصه ماجرای آن‌روز و آن ۱۵۰ نفر: حمید داودآبادی: بمباران سومار ظهر روزپنج‌شنبه15مهر1361 نیروهاازجادۀ آسفالتۀ سومار ورودخانۀ کنارآن گذشتند.نوحۀ زيبايي میخواندند و برسینه میزدند: کرب‌وبلا مدرسۀ عشق وشهادت حماسۀ خون شهيدان،استقامت بگو تو باالله پيام ثارالله که من به ‌ديدارخدامي‌روم به جمع پاک شهدامي‌روم در ادامه هم به‌شوق شرکت در عمليات مي‌خوانديم: حسين حسين حسين جان جان‌ها همه فدايت مامي‌رويم ازاين‌جا به سوي کربلايت چادرهاي گردان سلمان،درکنار چادرهاي گردان"شهيد مدني"تيپ عاشورا،آنطرف آب،درمحوطه‌اي بسيارباز قرارداشتند.حدود10چادر پراز نفرات،کنارهم بودند. ناگهان صداي سه انفجارشديد،همه‌مان راميان زمين وهوا معلق کرد.تاآن زمان چنان انفجار مهيبي نديده بودم.بدجوري ترسيدم.مانده بودم چه شده! درصورتم سوزشي عجيب احساس کردم.گوش‌هايم دردشديدي داشتند ومدام زنگ مي‌زدند.خواستم دستم راروي گوشم بگذارم تاشايد ازسوت تند و آزاردهنده‌اش کاسته شود که متوجه شدم چيزِخيسي کف دستم است.کمي که گردوخاک و دودکناررفت،باوحشت ديدم مغز يکي ازبچه‌ها روي دستم پاشيده. خوب که نگاه کردم،ديدم چادرها درآتش مي‌سوزند.نالۀ مجروحان،ازهرطرف به‌گوش مي‌رسيد.چشمانم راکه به اطراف چرخاندم،وحشت سراپاي وجودم راگرفت.بسياري ازآنهايي که تالحظاتي قبل اطرافم نشسته بودند،به شديدترين وجه ممکن تکه‌تکه شده و روی زمين پراکنده بودند. ناگهان به‌يادآن که لحظاتي قبل مارا به چادرشان دعوت کرد،افتادم.جلويم دَمرو درازکش شده بودروی زمين.خودم رابالاي سرش رساندم.بادست که برشانه‌اش گذاشتم تارويش رابرگردانم،ازترس بدنم به‌لرزه افتاد.صورتش ازوسط بيني به بالا،کاملارفته بود.دوستش راکه بغلش افتاده بود،برگرداندم؛سر اوهم کاملا ازگردن متلاشي بود.تازه فهميدم آن مغزي که کف دستم پاشيده بود،مال يکي ازاين دونفر بودکه اصلا نشناختم‌شان وفرصت نکردم اسم‌شان راهم بپرسم،ولي آنهامرا به‌نام مي‌شناختند ورفيق بودند. درآن فاجعه،حدود150نفر به شهادت رسیدند وحدود15نفر همچنان مفقود هستند،یعنی چیزی ازپیکرشان به دست نیامد. شرح کامل درکتاب:دیدم که جانم میرود نوشتۀ: حمید داودآبادی 👇👇