دیدی از هرچه ترسیدم همان شد بهای عشقمان گران شد../

_

_

_

حالا که میروی همراه جاده ها.. برگردو پس بده تنهایی مرا❤️‍🩹!!

به نام آنکه آفرید تکرار مکرر ذکر خیر یادت را در خیالات.. ثانیه ها را نفس میکشید اما نه اکسیژن را گویی گوگرد بود، اتم های سازنده جو نفس هایش همان قاتل خاموش، همان که آرام آرام طرح میزد نقش و نگار زخم شیرین که خونی با طعم عسل ناب از دلبری آن نگارِ‌غزال‌گونه‌تیزپا، چکه میکرد.. تا پنجره های نگاهش کار میکردند غباری از دلتنگی و سکوتی از جنس کام بستن فراق قابل رویت بود. سال ها بود که حکم میکرد میان جدالی از جناب عقل ُ حضرت قلب، اما هرگاه پس از قضاوت او میماند با دو پنجره دیده باران خورده با رعد و برقی خراش انداز میان تار های صوتی اش که اگر میان این جدال با خویشتن اگر میباخت برنده بود... یعنی میخواست که برنده باشد اما نشد، شاید هم نخواست که نشد! نخواست فراموش کند آن اوای زیبای سخن را که وقتی از زبان نگارش جاری میشد گویی خواننده ای نام آشنا لب به آواز غزل گشوده و روح میبخشید اعصاب شنوایی اش را یا آن آذرخش نگاهی را که فقط زمان مرگ ستارگان آسمان نگاهش رخ میداد کاسه شعرش هنگام تلاقی نگاه از دست رها شد و شکست، فرصت خوبی بود برای عاشقان جمع کنند غزل هایش را... ﴿ #دلا ﴾

_

‌به دنيا اِزدِحامِ اربَعين هاى تو ثابِت كرد.. كه شاهِ واقعى اصلاً فراخوانى نمى خواهد. آقای¹²⁸❤️.

اولین روزی که دیدمش، فکرش راهم نمیکردم که قرار است، روزی اینگونه سخت.. تاوان اولین روز دیدنش را پس بدهم..!