تو این روزای سخت و سیاه، تنها چیزی که تو این مملکت واسم مونده همین چندتا دوست و رفیقمن که با وجود هزار بدبختیای که داریم همدیگهرو سرپا نگه داشتیم .
آدم یک بار، دو بار، ده بار منتظر میمونه بعدش دیگه شوقش، دوست داشتنش، دلش میمیره .
از دلتنگیهایِ بزرگسالی متنفرم
نه میتونی حرف بزنی و نه میتونی
کاری انجام بدی براش ، تهش بتونی
یه نفس عمیق بکشی و ادامه بدی .