-تو حق نداری شهید بشی! +اگه... .چایت را من شیرین میکنم.

حالِ دل پرسیدی‌ و گفتم که خوبم بارها خوبم اما خوبِ ویرانم! نفهمیدی مرا ... .فاضل نظری.

همیشه افراد ساکت را دوست داشته‌ام ؛ هیچ‌گاه نمی‌فهمی که در حال رقصیدن در رویای خود هستند یا دارند سنگینی بار هستی را به دوش می‌کشند !

.

از تمام دخترانگی هایم ، چین‌های آستینم را بنگر تمام ظرافت یك دختر به همین جزئیات ناب است .

از تمام دخترانگی هایم ، چین‌های آستینم را بنگر تمام ظرافت یك دختر به همین جزئیات ناب است .

دلم یه آدم امن میخواد ، که تا دلم گرفت ، بیاد دنبالم بزنیم به دل خیابون و کل شهر و بگردیم . یه بار ؛ دو بار ؛ سه بار ؛ ده‌ها بار ؛ بدون دغدغه ، بدون فكر کردن به چیزی .. بعدشم دوتا شیك بگیریم بریم یه پارك فارغ از فكر کردن به اینکه روی تاب نشستن از سن و سالمون گذشته بشینیم رو تاب و همونجوری که تاب میخوریم و شیکمون و مزه میکنیم حرف بزنیم ، بخندیم ، دیوونگی کنیم ، دست هم و بگیریم و کل شهر و باهم متر به متر بگردیم و بخندیم و لبخند از عمق قلبمون بیاد به لبمون ..

وجب وجب تن این خاک مرده را کندیم چقدر خاطره ی نیمه جان در آوردیم... .سعید بیابانکی.

سینه‌م سنگینه، بغض داره خفه‌م می‌کنه، نفسم بالا نمیاد، ولی؛ دریغ از قطره ای اشک...

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی...

پس از شوق فراوان بر دلم داغ وصالت ماند شبیه کودکی که روز اردو خواب می ماند . امیرحسین ثابتی.

اینجا هیچ چیز عادی نیست... آخر اینجا زوزه ی موشک ها عوض لالایی مادر گوش دخترک را میخراشد. جایی برای کتمان نیست...راستش را بخواهی اینجا بازی کودکان هم عادی نیست... آنها شهادت خود را بازی میکنند، تابوت یکدیگر را به دوش میکشند، نوحه میخوانند، به سر سینه میزنند و اشک می‌ریزند؛ بعد میخندند و میخندد و بلند تر می‌خندند تا جایی که صدای قهقهه‌شان با سوت موشک همراه میشود و تمام... ..اینجا کودکان پایان تلخ زندگیشان را بازی میکنند..