نه تو می‌مانی و نه اندود و نه هیچ‌یک از مردم این آبادی به حباب نگران لب یک رود قسم و به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت قصه هم میگذرد آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند... .سهراب سپهری.

من اینجا بس دلم تنگ است و هر سازی کی میبینم بد آهنگ است...

از اناری حال دل پرسیدیم امشب گفت: خون لاله را گفتم خبر تازه چه داری؟ گفت: داغ

خاک سرد نیست دلِ بی‌وفای ما سنگ است که مدت هاست یادت نمی‌کنیم ...

تا کجا ها رفته بودی ای مسلمان؟ هارداسان...؟

...ما همه چیز را با خیالمان می‌سازیم! تا هست قدر نمیدانیم؛ همین که از دست دادیم... خاطره‌اش را ستاره باران میکنیم...(: .رئیسیِ عزیز.

مثل آن شیشه که در همهمه ی باد شکست! ناگهان باز دلم یاد تو افتاد و شکست...

دلتنگی مرض لا علاجی است که درمان ندارد؛

دلتنگی مرض لا علاجی است که درمان ندارد؛ فقط ذره ذره روحت را ذوب میکند، و هیچ کاری جز تماشا از تو ساخته نیست....

مدتی بود غیر از روضه های شب جمعه‌ای هیئت پناه دیگری نداشت(: و همان قطره اشک روضه‌ مجرای ورود نور به روحش شد...

از ماکان نشانی نماند اما، قلب آزادگان جهان شد خانه‌ی ابدی او

عمریست در هوای تو می سوزم و خوشم...