قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنٰا اِلّٰآ اِحْدَي الْحُسْنَيَيْن...؟
بگو آیا درباره ی ما جز یکی از این دو نیکی (پیروزی یا شهادت) را انتظار میبرید...؟!
«سوره توبه .۵۲.»
دِل گُفت!
ان كنت باكيا لشئءٍ فابك للحسين...» .بشارت از حضرت حجت.
اگه شهید نشم...میمیرم!
.چایت را من شیرین میکنم.
به منی که سبکییه بعد گریه ی شب اول محرم رو تجربه کردم، نگو که روضه آدمو افسرده میکنه...
اگه فکر کردی کسی تو رو نمیفهمه، برو راجب زندگی شیخ فضلالله نوری بخون؛
درد اونجاست که حتی همنوع هاش هم نمیفهمیدن چی میگه...
واقعا مظلومانه کشته شد این بشر...
اون لحظه وسط روضه که دیگه صدای مداح رو نمیشنوی و دسته گل های زندگیت دونه دونه جلو چشمات ردیف میشه، شرم خفهت میکنه و اختیار اشکات از دستت در میره...
خب؟!
سبکی بعد اون گریه هزاران بار تقدیم تو