او غایب نیست...

به منی که سبکی‌یه بعد گریه ی شب اول محرم رو تجربه کردم، نگو که روضه آدمو افسرده می‌کنه...

اگه فکر کردی کسی تو رو نمی‌فهمه، برو راجب زندگی شیخ فضل‌الله نوری بخون؛ درد اونجاست که حتی هم‌نوع هاش هم نمی‌فهمیدن چی میگه... واقعا مظلومانه کشته شد این بشر...

چنان عزیز بود که سقوطش در قلب من بیش از هر چیزی قلب خودم را ویران کرد...(:

‹اگه میدونستیم در غیاب ما چیا میگن ، دیگه به خیلی از آدما لبخند نمیزدیم .

جزئیات جالب‌اند . اونایی که به جزئیات توجه میکنند جالب تر ᥫ᭡⤹

تن من قایق لنگر زده در طوفان است .. خودم اینجا دل من پیش تو سرگردان است↫🤍

۱:۲۰

به یاد حاج قاسم

اون لحظه وسط روضه که دیگه صدای مداح رو نمی‌شنوی و دسته گل های زندگیت دونه دونه جلو چشمات ردیف میشه، شرم خفه‌ت می‌کنه و اختیار اشکات از دستت در می‌ره... خب؟! سبکی بعد اون گریه هزاران بار تقدیم تو

اگر از من راجب علی علیه السلام بپرسی خواهم گفت که شخصیت او نه مانند قهرمان های هالیوود آنقدر عجیب و دست نیافتنی است و نه آنقدر عادی است که بتوانی بی‌تفاوت از کنارش بگذری...

چه بسا گروه اندکی...