عزیز جان♡ اینها را گفتم که به اینجا برسم...
گاهی انسانهایی وارد زندگی ادم میشند که قرار نیست بمانند و از آن آدم باشند ولی مدتی میآند تا لذت عاشق شدن را به آدم بچشونند..
اینها رو شما هزاران بار بهتر از من میدونید اما گوش گاهی نیاز به شنیدن دوباره شون داره...
گاه باید سپاسگزار کسی بود که فرصت عاشقی کردن را به وجود یک فرد داده
چه در قالب مادر،
چه در قالب دوست
چه در قالب همسر...
فرصت عشق ورزی چیزی هست که نصیب همه ی قلب ها نمیشه
مطمئن باشین نه اومدنش به اختیار خودش بوده و نه رفتنش،
پیک خداونده که در خونه ی دل رو میزنه که بهش خیلی چیزها رو یاد بده و بچشونه
عزیز دلم حرفها دارم براتون،
من در این مسیر چیزهای نابی فهمیدم که گمان میکنم در کل سه دهه ی قبل چنین بهره ایی از زندگی نبردم
حالا میفهمم چرا شهریار به جایی میرسه که حضرت امیرالمومنین علیه السلام شعرشون را میپسندند
پای بلای عشق بمونید و مطمئن باشید که قراره به جایگاه والایی برسید که گرفتار این سوز و تب عشق شدید