دلتنگِ رخِ فاطمه‌اش بود، علی..

تو را زدند و علی مانده است در این بِین چگونه حفظ کند بغض ذوالفقارش را.

ما دل‌مان غم دارد، کم‌کم آستین به دهان، در سوگت به هق‌هق می‌افتیم..

ای قبله‌یِ علی، زِ چه رو به قبله‌ای ؟

کشید و برد، زد و رفت، من نمیدانم، حـسن دقیق‌تر از ماجرا خبر دارد.

الله‌اکبر، نگین ِعلی شکست.

- فقط اونجای روضه‌ که‌ میگه: فاطمه به علی گفت، قرآن بخون برام.. علی گفت‌: چی بخونم ؟ فاطمه گفت‌: سوره یس.. علی میخونه و میخونه. تا وسط سوره میاد. یهو به دلش میوفته.. سوره تموم بشه عمرِ زهرام تمومه، آقا یه‌بار دیگه بر میگرده.. از اول می‌خونه.