چایی‌ات را میخوری با دیگران ای بی وفا میرسی بر من سخن از قندِ خونت میزنی؟

کُشتمٖش! احساس را، تا دل نبندد پای تو تا نشیند هی نگوید، قصه‌ی زیبای تو؛ |اقبال لاهوری|

به جرئت میتونم بگم تو زیباترین حسی بودی که میتونستم تجربه کنم.

- صفحۀ دوم دفترِ خاطراتش نوشته بود : 1:30 دقیقه‌یِ شب بود ك تکست سلامش تویِ نوتیف گوشیم خودنمایی کرد! دقیقا بعد از یك ماه و سه روز نمی‌دانستم . . این بشر قصد جانم را داشت یا چی! جوابش را اینگونه دادم: ‹ سلام بفرمایید! › و چشمانم را زومِ ایزتایپینگِ بالای صفحه کردم نوشت : ‹ واقعا ببخشید اشتباه شد . . › - و من به یك باره فهمیدم جهنم چیست:) _

‏من يک زنم ‏و آدم وقتى زن باشد ‏جز آن‌چه در قلبش دارد ‏همه چيز را فراموش مى‌کند. |لاله مولدور|

گیرم که عشق پیرهنی بود و کهنه شد؛ می‌پوشمش هنوز، تو بر تن چه می‌کنی؟ |مژگان عباسلو|

#توئیت _

مغرور ولی دست به دامانِ رقیبان؛ رُسوا شدم و طعنه شنیدم! تو چه کردی؟! |#فاضل_نظری|

حس و حال همه ی ثانیه‌ها ریخت به هم شوق یک رابطه با حاشیه‌ها ریخت به هم گفته بودم به کسی عشق نخواهم ورزید آمدی و همه‌ی فرضیه‌ها ریخت به هم روح غمگین تو در کالبدم جا خوش کرد سرفه کردی و نظام ریه‌ها ریخت به هم در کنار تو قدم می‌زدم و دور و برم چشم‌ها پر خون شد، قرنیه‌ها ریخت به هم روضه خوان خواست که از غصه‌ی ما یاد کند سینه‌ها پاره شد و مرثیه‌ها ریخت به هم پای عشق تو برادر کُشی افتاد به راه شهر از وحشت نرخ دیه‌ها ریخت به هم بغض کردیم و حسودان جهان شاد شدند دلمان تنگ شد و قافیه‌ها ریخت به هم من که هرگز به تو نارو نزدم حضرتِ عشق پس چرا زندگی ساده‌ی ما ریخت به هم؟! _

هم قلب مرا به شهر غمگین ببرید هم شعر مرا برای تسکین ببرید تلخ است خبر ، به فرق فرهاد قسم پیغام مرا به قصر شیرین ببرید.. |غلامرضاکافی|

‌ می کشاند تور صیادم مرا آخر به دام چه کنم پرچم عشقش به دل افراشته ام ! |راحم تبریزی|

زنده ام؛از استخوان های لجباز..