آنقدر دیر آمدی تا عاقبت پاییز شد کاسه ی صبرم از این دیر آمدن لبریز شد   تیر دیوانه شد و مرداد هم از شهر رفت از غمت شهریور بیچاره حلق آویز شد   مهر با بی مهری و نامهربانی میرسد مهربانی در نبودت اندک و ناچیز شد   بی تو یک پاییز ابرم، نم نمِ باران کجاست؟ بی تو حتّی فکر باران هم خیال انگیز شد   کاش میشد رفت و گم شد در دل پاییز سرد بوی باران را تنفّس کرد و عطر آمیز شد   آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟ آنقدر دیر آمدی تا عاقبت پاییز شد...   | فرهاد شریفی |

تجربه‌ی دوست داشتن، یک خوشبختی است. گاهی حتی فراق، خوش است. خصوصا اگر از تب‌و‌تاب اولیه عبور کرده باشی. اجازه دهی غبارها بخوابند. آرام بگیری و قبول کنی. عشق به قلب آدم غَنا می‌بخشد. تجربه‌ی این رنج‌ها خوب است و یک گنجینه در ته قلبِ تو پُر می‌کند، اگر درست شناسایی‌اش کنی. آلبر کامو در زمانه‌ی دوری از یار نوشت: "حتی جدا از تو، چیزی در من سکونت داشت." در غیبت معشوق، چیزی از او در تو ساکن می‌شود. چیزی حتی بهتر از او.   | معین دهاز |   

هر کجا عشق آید و ساکن شود هر چه نا ممکن بود ممکن شود #مولانا

_گاهی......

فریاد کشید مانند مردی ناامید پیش از انداختن خود به آب و به زندگی ادامه داد مانند زنی ناامید پیش از انداختن خود به آب   | سارا محمدی اردهالی |

اگه وقتایی که لبخند می‌زنی دیدی کم‌توجهم یا بی‌حواس نگو پس دلت کجاس « دل و جانم به تو مشغول و نظر بر چپ و راست تا ندانند حریفان که تو منظور  ِ منی » می‌شه لبخند بزنی؟! | احسان رعیت |

_

سلام شبتون خوش 🌝 1_خب اگر حرفی هست که بفرمائید🌱 2_شاعر مورد نظر رو بگید بنده شعرش رو تقدیمتون کنم🌱 ناشناس : https://harfeto.timefriend.net/16765607074292

با منم صحبت می‌کردید بد نبود 😂🤷‍♀

خب خودم شعر میزارم:)))

دستم را فشرد و به نجوایم سه حرف گفت. سه حرفی که عزیزترین دارایی تمام روزم شد: « پس تا فردا .»   ریش تراشیدم دوبار کفش‌هایم را برق انداختم دوبار لباس‌های رفیقم را قرض گرفتم با دو لیر که برایش کیکی بخرم، قهوه‌ای خامه دار.   حالا تنها بر نیمکتم و گرداگردم عشاق، لبخند زنانند و برآنم که ما را نیز لبخندی خواهد بود شاید در راه است شاید لحظه‌ای یادش رفته شاید...شاید...   | محمود درویش |

دوست داشتن تو زیباترین گلی ا‌ست که خدا آفریده؛ گفته بودم؟! | #عباس_معروفی |