آنقدر مدام خوابت را دیده ام آنقدر راه رفته ام آنقدر سخن گفته ام آنقدر عشق ورزیده ام به سایه ات که دیگر از تو هیچ چیز برایم نمانده است فقط این برایم مانده که سایه ای باشم میان سایه ها که صدبار سایه تر باشم از سایه سایه ای که می آید و باز می‌آید به زندگی آفتابی ات |روبر دسنوس|

اگر سردت هست بگو تا یک آغوش بیشتر دوستت داشته باشم… |جمال ثریا|

شیخ‌بامن‌سخن‌ازعالم‌عُقبیٰ‌میگفت ‌گُفتَمَش:شیخ؛به‌آنجا‌که‌روم‌او‌هم‌هست؟

آنچه محدود است در شهرم هواست آنچه نامحدود، دود، دود، دود، دود!

نه چیزی نیست!

وضع ما در گردش دنیا چه فرقی می‌کند زندگی یا مرگ، بعد از ما چه فرقی می‌کند ماهیان روی خاک و ماهیان روی آب وقت مردن، ساحل و دریا چه فرقی می‌کند سهم ما از خاک وقتی مستطیلی بیش نیست جای ما اینجاست یا آنجا چه فرقی می‌کند؟ یاد شیرین تو بر من زندگی را تلخ کرد تلخ و شیرین جهان اما چه فرقی می‌کند!

مست رویت بودم از اغواگری ها بیشتر میبرند عقل از سرم مو فرفری ها بیشتر | احمد جم |

شنا می‌کنم از این سو به آن سو زیرآبی می‌روم تا آن جا که نفس دارم انگشتانم را به کف استخر می‌کشم ناگهان یادت چون کوسه‌ای به سمتم برمی‌گردد.   | سارا محمدی اردهالی |

💚🌱 تا کی کنی پریشان، دل‌های مبتلا را !

" أعدّی لی الأرض کی أستریح فإنی أحبّک حتى التعب... "   زمین را برایم آماده کن تا استراحت کنم که من تو را تا مرز خستگی دوست دارم...   | #محمود_درویش |

  عزیزی می‌گفت جای گیاهِ بامبو را که عوض کنی دیگر رشد نمی‌کند؛ پژمرده می‌شود. میدانی چرا؟ چون ریشه اش را همانجا، جا میگذارد... دلِ آدمیزاد که دیگر کمتر از گیاه نیست جانم! گاهی ریشه اش جا می‌ماند در دلی، لبخندی، بوسه ای...   | سحر رستگار |