غزل و مثنوی و آیه و قرآنِ منی ؛ بوسه‌ی مست منی ، شاکِلِه‌ی جان منی .

یه جایی سیدتقی سیدی میگه: تو برای خودت کسی هستی من نباید که عاشقت باشم یه جاهایی هم ما باید بگیم: من برای خودم کسی هستم تو نباید که عاشقم باشی! -

آن خنده‌ها چه بود، اگر دوستم نداشت!؟

اونجاکه زینب نجفی میگه: از رفتن تو هزار شب می‌گذرد عطر تو نمی‌رود از این خانه چرا؟

برخیز دلا! که دل به دلدار دهیم جان را به جمال آن خریدار دهیم این جان و دل و دیده پیِ دیدنِ اوست جان و دل و دیده را به دیدار دهیم... |#هوشنگ_ابتهاج|

اونجا که غسان کنفانی میگه: آنچه را که غمگینت میکند، فاش نکن! مگر برای آن کسی که مدام خوشحالت میکند!

از شعر و استعاره و تشبیه برتری ؛ با هیچکس بجز تو نسنجیده ام تو را ! . .

_!

زبانِ حالِ دلم را کسی نمی فهمد ؛ کتیبه هایِ ترک خورده خواندنش سخت است .

ای دلِ عاشق که پای انتظارش سوختی هیچکس در انتظارت نیست، تنهایی چقدر :) -

گرمی لبخند از آواز بنان برداشته چشم از فیروزه‌های اصفهان برداشته حس معصوم نگاه غرق در اعجاز را از دعاهای مفاتیح الجنان برداشته بعدها هرکس بخواند نقلی از زیباییش از غزل‌های من آتش به جان برداشته عشق مدت‌هاست این روح سراسر درد را برده بر بام جنون و نردبان برداشته فکر کن گنجشک باشی و ببینی گردباد جفت معصوم تو را از آشیان برداشته بشکند دستش گلم هرکس تو را از من گرفت کیسه باروت از ستارخان برداشته |#حامد_عسکری|

قشنگ ترین دیالوگی که شنیدم این بود: «-آل پاچینو: تا حالا عاشق شدی ؟ ‏+دنیرو : بیست سالم که بود ؛ سی ثانیه عاشق شدم. ‏-آل پاچینو : حالا چی ؟ ‏+دنیرو:سی ساله دارم به اون سی ثانیه فکر میکنم !