چشمک ستاره ها روحم رو جلا میده، سکوت شب با صدای جیرجیرک ها شکسته میشه، اون نسیم خنک که به صورتم میخوره، اون هوای تمیز و بدون دود، اون ستاره های نمایان، اون آهنگ شب، همه دلیل خوبی برای لبخند زدن هستن:)
دستامو گره میدم و زیر سرم میزارم، پای راستمو روی پای چپ میندازم، و از حالت نشسته در میام و دراز میکشم، برنامهم اینه که تا صبح به این طبیعت مهربون نگاه بکنم^^
برای روح کوچولو و هر آنچه نگفتم؛)
