شده عاشق بشوی ... روح دهی جان بدهی بغض شوی آه شوی یار در آغوش دگر باشد و بی قلب شوی؟

=)

_ جورج اورل در کتاب ۱۹۸۴ نوشته است: شاید یک شخص، آنچنان که میل به درک شدن دارد، میل به دوست داشته شدن نداشته باشد.

"شب" آنجايش كسل كننده ميشود، كه تمامىِ مسيرهاى منتهى به تو مسدود ميباشد!

خنده کن! با خنده ات دردم مداوا می شود حال من با خنده ات، به..به!چه زیبا می شود واژه های زندگی در اوج سختی ها و رنج در تبسم های زیبای تو معنا میشود

برایت آرزوهای ساده می کنم آرزو می کنم شب ها خواب های خوب ببینی و صبح ها سر حوصله ملافه های سفید را مرتب کنی، پنجره اتاقت را باز کنی و هنگامی که چایت را می نوشی آفتاب روی گونه ات بنشیند. آرزو می کنم به کسی که دوستش داری بگویی، دوستت دارم اگر نه امیدوارم قدرت این را داشته باشی که لبخندهای مصنوعی بزنی آرزو می کنم کتاب های خوب بخوانی، آهنگ های خوب گوش کنی، عطر های خوب ببویی، با آدم های خوب حرف بزنی و فراموش نکنی که هیچ وقت دیر نیست بودن چیزی که دوست داری باشی.

خواهشاً هنگام نوشیدن، رُژَت را پاک کن من به ردّ رژ به فنجان هم حسودی می‌کنم!

هر دو نقاب سمجی بر چهره داشتند که با چکش هم کنده نمی‌شد. ناباورانه والدینم را نگاه کردم؛ به روح ولرم و نرم‌نشدنی‌شان. تنها کاری که ازم برمی‌آمد این بود که مشت گره‌کرده‌ام را تکان بدهم و به این حقیقت فکر کنم که میل آدم‌ها به بردگی قابل باور نیست. بعضی وقت‌ها چنان آزادی‌شان را پرت می‌کنند کنار، انگار داغ است و دستشان را می‌سوزاند. -جزء از کل

چقدر می‌توانم بیدار شوم و ببینم که پهلویَم نیستی و زندگی‌ام یَخ کرده و منجمد است چِقدر؟ تا کِی؟ تا کجا؟!

شعر، پویشی جاودانه در جستجوی حقیقت است!- فرانتس کافکا-🌞-

چه داغ‌ها که ندیدم، چه درد‌ها نکشیدم تو هم بگو چه کشیدی به غیر دست کشیدن؟