گفتم ای عقل شیطنت هایش شور و حال جوانی اش بودہ ؛ گیرم اصلا غریبه را "بوسید" از سر مهربانی اش بودہ...!

دعوا کردیم ، خودش هم میدانست مقصر است ، اما چه کنم؟ همیشه حق با آغوشِ مردانه ی "او" ست ...

تا به گریبان نرسد دست مرگ دست ز دامن نکنیمت رهـا!

إخفاء‌الاشتياق، اختناق کتمانِ دلتنگی، بند آمدنِ نفس است!

‏أن تفتح قلبك لأحدهم يعني أن تقول له: تفضَّل هذا مفتاح دمعي، وهذه كلمة مرور أوجاعي... باز کردن قَلبت به روی کسی یعنی به او بگویی: بفرما! این کلید اشک‌هام، این هم پسورد دردهام...!

کلمات همیشه این قدرت را ندارند که آدم های خیلی خوشحال یا خیلی غمگین را راضی کنند، زیرا آخرین حد بیان خوشحالی زیاد و یا غم زیاد، سکوت است. _آنتوان چخوف

ضآق‌قَلب؛ ب معنای پریشانی قلب، همانند پریشانی قلب من در حضور توست:)، همانند قلبی پریشان ک دچار تو میشود دلبر؛)

سرنگ ها همگان قرمز و رنگ ها همگان قرمز سماع مولیان قرمز جهان کران ب کران قرمز .. ک نقشی از رژ گل گونت هنوز بر لب این جام است .. بگو ستاره ی دردانه در انزوای رصد خانه کدام کوزه شکست آن روز .. ک با گذشتن نهصد سال هنوز حلقه ی دستانش ب دور گردن خیام است :))))))

نمانده در دلم دگر توان دوری چه سود از این سکوت و آه از این صبوری '!

چ حکمتیست در این مُردن ؟ در عاشقانه ترین مُردن .. و مغز را ب فضا بردن و گریه را ب خلا بردن چ حکمتیست ک در آغاز نگاه من ب سرانجام است؟ ))))

-ما‌ را جز‌ خیالی‌ آرام ،‌ طلبی‌ نیست‌ ز‌‌ دنیا ..'!

"‏أحيانًا لا نريد الشفاء لأن الألم هو الرابط الأخير لما فقدناه" بعضی موقع‌ها، خودمون دوست نداریم حالمون خوب شه؛ چون «درد»، آخرین حلقه‌ی اتصالمون به چیزیه که از دست دادیم.