حمایت بشن ایشون که🌚 〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰 •ᴳʰᵃᵃᵗⁱ ᵖᵃᵃᵗⁱᵃقاطی پاتیا• https://eitaa.com/joinchat/337903718C245a82cef6

⭕️ تو جمع فامیل بهم میگفتن، میدونی اینا که میرن مدافع بشار و حرم میشن چقدر پول میگیرن چقدر ساده‌اید شما... آره همه‌ی کسانی که تو جمع بودن ماشینشون خارجی بود، ماشین سرهنگ مدافع حرم پراید... #شهید_صیاد_خدایی

جان منی جان منی جان من آن منی آن منی آن من شاه منی لایق سودای من قند منی لایق دندان من نور منی باش در این چشم من چشم من و چشمه حیوان من گل چو تو را دید به سوسن بگفت سرو من آمد به گلستان من از دو پراکنده تو چونی بگو زلف تو حال و پریشان من ای رسن زلف تو پابند من چاه زنخدان تو زندان من دست فشان مست کجا می‌روی پیش من ای گل خندان من

_

انگار جا قلبت بزارن صخره! @anche_nagooftam @Tiired ^^

دوش می‌گفت که فردا بدهم کام دلت! سببی‌ساز خدایا که پشیمان نشود… جناب‌حافظ-

ﺑﯽجهت ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺧﺎطره‌ای را ﮐﻪ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪه وادار ﺑﻪ ذوب ﺷﺪن ﮐﺮد، در آن ﺻﻮرت اﯾﻦ ﺗﮑﻪ‌های ﯾﺦ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ آب ﮐﺜﯿﻒ و ﻟﺰﺟﯽ ﻣﯽ‌ﺷﻮد و ﻣﯽ‌ﭼﮑﺪ. ھﯿﭻ ﭼﯿﺰ را ﻧﺒﺎﯾﺪ دوﺑﺎره زﻧﺪه ﮐﺮد. "هانریش بل ‌˹

اول هوس و شیطنتی پر هیجان بود، نوعی طپشِ قلب، شبیهِ ضربان بود! کم کم همه‌ی دغدغه‌ام دیدن او شد انگار که جذاب ترین فردِ جهان بود! هی رفتم و هی دیدم و هی آه کشیدم، دلبستگی‌ام بیشتر از تاب و توان بود... میخواستم اقرار کنم عاشقم اما... [ چیزی که عیان بود چه حاجت به بیان بود؟ ] فهمید که دیوانه و دلبسته‌ی اویم [ از بس‌که اشارات نظر، نامه‌رسان بود ] القصه گرفتار دل هم شده بودیم روزی که جوان بودم و او نیز جوان بود... از آنچه میان من و او بود چه گویم؟ مجنونِ زمان بودم و لیلایِ زمان بود اما وسط آنهمه دلبستگی و عشق، معشوقه‌ام انگار کمی دل‌نگران بود! خوردیم به یک مشکلِ معمولیِ ساده... من زاغه نشین بودم و او دختر خان بود! کم کم به خودش آمد و فهمید چه کرده... حق داشت که پا پس بکشد، بحثِ زیان بود! اصلا تو بگو، دختر خان با دک و پوزش، هم شأن من پاپَتیِ غاز چران بود؟! البته که نه! رفت... خدا پشت و پناهش اصرار چرا؟ قسمتِ او با دگران بود... او رفت و غمش شعله به جان قلم انداخت! من ماندم و یک دفتر و طبعی که روان بود... یک مشت غزل شد همه‌ی دار و ندارم، دیوان بزرگی که پر از آه و فغان بود... بیش از دو دهه دور خودم گشتم و گشتم دل در گروِ عشق و سرم در دَوَران بود... گفتم که بدانید وفا، عشق، دروغ است! من تجربه کردم، به همین قبله چَخان بود... حُسنش همه گفتند و من سر به هوا را... آگاه نکردند به شری که در آن بود...! ویروس، خطرناک تر از عشق ندیدم یک قاتل بِالفطره اگر بود، همان بود! هی ریشه زد و ریشه زد و ریشه کنم کرد این توده‌ی بدخیم گمانم سرطان بود...

کارِ بزرگِ خویش را کوچک مپندار! از دوست دشمن ساختن کارِ کمی نیست...!

ما به این خلق نگفتیم ڪھ عاشق شدھ‌ا یم آنقدر آھ ڪشیدیم همگی فهمیدند! -

مثل خرمشهر سال 61 هستم ڪه بعد از سال ها حفظ ڪرده در دلش شیرینیِ یڪ سوّم خرداد را...

زیاد شیم؟ #فور .