من یه چند وقت نبودم.. ببینم هنوز همسایه داریم؟

«ماذا أكتُب لكِ؟ وَ أنا كَلَما حاوَلَت أن أكتُب؛ شِعرت بِأن قَلبي سَيَقلَع مَن مَكانَه ليَسكَنَ صَدرُكَ... چه برایت بنویسم؟! که هرگاه خواستم برایت بنویسم، احساس کردم که قلبم از جایش کنده خواهد شد تا در سینه تو بنشیند...»🤍

اگر خطِ خوشی دارم تمام علتش این است؛ که خطِ چشم هایت را همیشه مشق می‌گیرم!

شبیه زهرمار است؛ حتی تصور روزی که فعل‌های دوست داشتنت به گذشته ختم شود.

لانگ دیستنس؛!

واسه اولین‌بار این جمله رو بالاخره شنیدم و خیالم راحت شد که مشکل از من نیست. _ چند وقت دیگه از هم خسته میشیم و سرد. کم کم پیامامون کم میشه و شاید یه زمانی حتی نخوای باهام حرف بزنی. این باعث نمیشه تو آدم بده حساب شی.. زندگی همینه.

مثلا سی سال پیش به دنیا می آمدیم؛ من چادر سفید به سرِ زنبیل به دست از کنار تواِ سر به زیر میگذشتم و نگاه پر از شوقت را حتی از آن سر پایین انداخته ات حس میکردم... مثلا مهرت در دلم مینشست و تو شبها من را کنار خودت میدیدی... مثلا مادرت از نجابت من به مادرم میگفت و میگفت برای امر خیر خدمت میرسیم... شیرینی میخوردیم، با آن ابروهای پیوندی انگشتر فرو میرفت توی دست چپم و تو توی دلت قربان صدقه ام میرفتی... توی حیاط خانه اتان ریسه میکشیدند و سیب و خیار را با سبد از حوض جمع میکردند... من از خوشحالی کیلو کیلو قند در دلم آب میشد... توی اتاق پشتی خانه اتان رسما میشدی، سایه سرم و تور را میزدی بالا و کل عشقت را میریختی توی نگاهم و تا ابد مال هم میشدیم و مال هم میماندیم... میبینی، ما برای هم ساخته شده بودیم،ما جفت هم بودیم،نیمه ی هم... اگر با چادر سفید و زنبیل از جلوی چشمان به زمین دوخته شده ی تو میگذشتم... ما برای هم ساخته شده بودیم اگر فقط سی سال زودتر چشم هایمان را باز میکردیم...

میل ، میلِ توست اما بی تو باور کن که من ، در هجوم بادهای سخت ؛ پرپر میشوم.

برایِ اینکہ خود را دوست بداری باید یاد بگیرۍ هر آنچہ هستـے ؛ از جملھ گذشتہ‌ات .. اشتباهاتت ضعف‌هایت و ترس‌هایت. آنھا را دوست بداری، حتۍ بیشتر از آن کھ یاد بگیـرۍ خودت را دوست داشتہ باشی .. باید جنگجویانھ عاشق باشـے ..

I don't love you nor hate you, you are not important. نه دوست دارم، نه ازت بدم میاد میانگین که بگیری میبینی مهم نیستی :)

خیلی‌ها دوست دارند جای آدم معروف‌ها سیاستمدارها و یا دکتر، مهندس‌ها باشند؛ من اما دلم می‌خواهد جای کسی باشم که تو «عزیزم» صدایش می‌زنی:)! خاطره کشاورز