در وصفت نمیدونم چی بگم واقعا از کدوم لطفات که در حقم کردی تشکر کنم؛ از چی بگم، از زمان هایی که توی مرداب زندگی غرق شده بودم و کشتی نجاتم شدی ، از زمانایی که غول افسردگی تمام وجودمو گرفته بود و باز تو بودی
از وقتایی که اشکای صورتمو فقط تو بودی پاک کردی و پای حرفام نشستی خواستم یه تشکری کنم ازت که ممنون به دادم رسیدی توی روزای غمگین و شادم آرامجای من شدی :)💙
شاید سالروز تولدت یه تاریخی باشه که من بتونم از تمام این کارهایی که درحقِ من کردی تشکر کنم و یادآوری کنم که چقدر خوشحالم از بودنت و دوست دارم اَدیث
مایع به جامد شدنت مبارک سوتون😀
نامش برف بود...
تنش برفی
قلبش از برف
و تپشش
صدای چکیدن برف بر بام های کاهگلی...
و من او را
چون شاخه ای که زیر بهمن
شکسته باشد
دوست می داشتم...
| بیژن الهی |
غریب است دوست داشتن؛ و عجیب تر از آن است دوست داشته شدن... وقتی میدانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد. و نفس ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه کرده است.... به بازیش میگیریم.... هرچه او عاشق تر.... ما سرخوش تر.... هرچه او دل نازک تر.... ما بی رحم تر.... تقصیر از ما نیس؛ تمامی قصههای عاشقانه ، اینگونه به گوشمان خوانده شده اند....️
تورا گم کرده ام با اینکه نوری'
نفس ها میکشم از بهر دوری-
چنان هر ان که غم آید صبوری؛
دلم آهی کشد از درد دوری
شگفتا! چگونه زنده ام با اینکه رویی
ندارم از پی گفتن که دوری؛)
دلم آتش گرفت از جنس غربت..
غریبم...مرا بینی و باز دوری؟!
