ما همیشه
یک نفر را پشت صورتمان داریم
که بریده از دنیا
می خواهد برود
فرار کند اما
لباسش هر بار گیر می کند به پوست و لبمان
طوری که آدم ها خیال می کنند
داریم می خندیم.
| رسول ادهمی |
خدا دستهای تو را که میساخت
عینک ظریف و زنانهای بر چشم داشت
زیر لب ترانهای را زمزمه میکرد
و سر هر انگشت،
اندازهی یک پنجره مکث میکرد
کمی کارهای خانهاش را انجام میداد
و دوباره به تو برمیگشت
به دستهایت...
| رسول ادهمی |
یه جوری واسم زندگی سرد شد
که دستای گرم تو یادم نره
همش غصه خوردم همش می خورم
چقد بی کسی اشتها آوره
همه مشکلاتم رو با قرص خواب
تو لیوان دلشوره حل می کنم
بازم مثل هرشب به جای تنت
دارم بالشم رو بغل میکنم
| هانی ملک زاده |
به نظرم هیچوقت نباید پیش خودت فکر کنی که کسی را خیلی خوب میشناسی، هر چند سال باشد، هر چقدر هم از آشنایی ات گذشته باشد.
بعضی اوقات حرف های بعضی از آدم های درون زندگی مان اندازه ی موج انفجار یک بمب ما را موج زده می کنند.
انقدری که پیش خودت بگویی حتما این آدم را هک کرده اند، نه نه حتما هک کردنش، امکان ندارد این همان آدم قبلی باشد!
می خواستم بگویمش که تو را به خدا کار را از اینی که هست خراب تر نکن، این حرف هایی که نمیدانم داری از کجا می آوریشان را نصف کاره بگذار و فقط برو، من تا همین جایش هم زیادی شنیدم، اما موج حرف هایش نمی گذاشت حرف بزنم و فقط نگاهش می کردم.
سخت ترین درک دنیا زمانی است که بین یک برزخ گیر می کنید.
برزخی که یک طرفش دوست داشتنی ترین موجودی است که تا به حال میشناختی اش
و طرف دیگر دوست داشتنی ترین موجودی است که احساس میکنی هرگز نمیشناختی اش
همین.
|پویان اوحدی |
آغوش تو
مترادف امنیت است
آغوش تو
ترسهای مرا میبلعد
لغتنامهها دروغ میگفتند
آغوش تو
یعنی پایان سردردها
یعنی آغاز عاشقانهترین رخوتها
آغوش تو یعنی “من” خوبم !
| مهدیه لطیفی |
