سر به ‌زیر‌ است‌ و نجیب‌ و چادرش‌ در رقصِ‌ با ؛ دلبـَرم‌ اینگونه‌ من‌ را‌ عاشـِق‌ خود‌ کرده‌ است

ما می‌گیم محوش شدیم ولی شاعر می‌گه: https://eitaa.com/DialogueDel

- https://eitaa.com/DialogueDel

از وقتی عاشقت شدم فهمیدم اتفاق‌های قبل حتی دوست داشتن هم نبود، چه برسه به عشق . . .‌ #بفرست_براش

یه موقع می‌رسه که کسی که برای داشتنش دعا می‌کردی کسی می‌شه که باهاش دعا می‌کنی.

من و همسرم بعد از ازدواج باهم اینجوری صحبت می‌کنیم.🦦🩶 https://eitaa.com/DialogueDel

#شهریار غمگین می‌خونه، خیلی خیلی غمگین:» https://eitaa.com/DialogueDel

من‌، دیوانہ‌ے شرم‌ و‌ حیایت‌ شُده‌ام آواره‌ے کوچہ‌ے، نِشانت‌ْ شُده‌ام صد‌بار‌ قسم‌ خوردم،‌ خیالت نکنم دیوانہ‌شدم‌‌... نشد‌ کہ‌ یادت‌ نکنم

🌱 https://eitaa.com/DialogueDel

«من ندانم به نگاه تو چه رازی‌ست نهان...» بعضی شعرها فقط خوانده نمی‌شوند؛ زندگی می‌شوند... می‌آیند و آرام، گوشه‌ای از قلبت را لمس می‌کنند که سال‌ها فراموشش کرده بودی. وقتی رشید کاکاوند این بیت را می‌خواند، انگار واژه‌ها دیگر فقط واژه نیستند؛ هر کلمه، پنجره‌ای می‌شود به دنیای دلتنگی، عشق، حسرت و امید... «من ندانم به نگاه تو چه رازی‌ست نهان...» شاید راز بعضی نگاه‌ها را هیچ‌وقت نتوان فهمید؛ نگاه‌هایی که بی‌صدا عاشقمان کردند، بی‌صدا دل شکستند، و بی‌صدا برای همیشه در خاطره‌ها ماندند. گاهی یک نگاه، هزار حرف ناگفته دارد؛ حرف‌هایی که زبان از گفتنشان عاجز است اما دل، هر شب آن‌ها را مرور می‌کند. شعر، معجزه‌ای است که احساسات خاموش را بیدار می‌کند؛ و صدای رشید کاکاوند، این معجزه را زیباتر از همیشه به گوش جان می‌رساند. #رشید_کاکاوند https://eitaa.com/DialogueDel

گویند در مجلسی از ژولیده‌ی نیشابوری پرسیدند: می‌توانی فی‌البداهه شعری بگویی که ده تا کلمه‌ی "دل" داخلش باشد و هرکدام معانی مختلفی داشته باشند؟ ژولیده رباعی زیر را در همان مجلس سرود: دلبری با دلبری دل از کفم دزدید و رفت هرچه کردم ناله از دل سنگدل نشنید و رفت… گفتمش ای دلربا! دلبر ز دل بردن چه سود؟ از ته دل بر من دیوانه دل، خندید و رفت…🤌🏻 #پارسا_کمالی #ژولیده_نیشابوری

تو آن شعری که من جایی نمی‌خوانم که می‌ترسم به جانت چشم زخم آید، چو می‌گویند تحسینم... https://eitaa.com/DialogueDel