ترجیح داد جهان واقعی را به دیگران بسپارد و در جهان کوچک و آرام خود بماند.
و ناگهان بعد از تحمل آن همه درد، معنای زندگی برای آنان ، فقط نمردن بود.
از همه فاصله گرفته بود و به سمت خودش میدوید.
𖧧@Drownsoull⤶𐙚 ִֶָ𓂃 ࣪˖ ִֶָ
ما از دلگیریِ روزهایمان، به شب پناه میبردیم و از دلتنگیِ شبهایمان به روز.. و اینگونه بود که تمامِ جوانیمان در ناتمامِ یک اِنتظار تمام شد!
روزها با فکر او دیوانهام، شب بیشتر،
هر دو دلتنگ هم هستیم اما من اغلب، بیشتر..