این خانوم هنرمند تازه پا به ایتا گذاشته با حمایت ازش، به قلمش‌ قوت ببخشید⚘️❤️

اومدم از فومن بنویسم ولی درگیر خیابون رفتن‌های قم شدم و دلم برای قم و قمی‌ بودنم( کم و بیش ) رفت. وقتی دیدم ساختمون‌ها پر از عکس‌های آقا هستن و ماشین‌ها " خدای او زنده‌ است" و " رهبر شهید" بر شیشه‌هاشون نوشته بودن و از پنجره‌ها پرچم بیرون دادن، یاد مظلومیت‌ همین رنگ‌ها و پارچه‌ها در فومن افتادم. شهری که میدونش فریاد انقلاب داشت و شب‌هاش با گریه‌ی مردم آرام می‌گرفت اما امان‌ از عکس‌های کمیابِ دیوار‌ها و پلیدهایی که به صدای دختر شهید خندیدن... بیخیال؛ اومدم این رو بنویسم که زمانی بود که از قم فرار می‌کردم می‌گفتم مشهد! فومن! کرمانشاه! هرجایی جز این قم که از وقتی درد کشیدن رو تجربه کردم، اذیتم کرد. ولی.‌‌‌‌.. عجیب بود که بعد از بیست روز که به قم برگشتم، احساس کردم دلم آروم شده. به حرم حضرت معصومه، خواهر بزرگه‌ی عزیز تر از جانم که رفتم و ضریحش رو آغوش گرفتم، گفتم:" دیگه انقدر طولانی از پیشت نمیرم. طاقت ندارم انقدر ازت دور باشم!" بالاخره عاشق قم، مردمِ غم‌دیده، حرمِ طلاییِ بانو و این هوای خاک گرفته‌ شدم. بالاخره قدر دونستم در قم بودن و قمی بودن رو. ֙⋆ #از_خیابان #زی‌جان | قدرِ قم را دانستن

⚘️.

در پناه خدا باشید و انشاءالله در سایه ولی فقیه (بجز اینا که به ولایت مداری میگن سازشگری)

. 🔸امتحان قیام و قعود همراه با امام🔸 🔹 آیت الله حائری شیرازی 🔹 امام خمینی (ره) در جنگ هشت ساله، با چهرۀ امام حسین (ع) ظاهر شد. همه می‌گفتند: «جنگ، جنگ تا پیروزی». آنجا شما مردم امتحانتان را خوب پس دادید و نمرۀ کامل را گرفتید. یعنی 10 نمرۀ امامت را گرفتید. زمان پذیرش قطعنامه توسط امام خمینی، شما همانطور که در جنگ همراه امام بودید، در صلح هم همراه شدید، 10 نمرۀ دیگرِ اطاعت از امامت را گرفتید. 10 نمره برای قیام با امام، 10 نمره هم برای قعود با امام. در هر دو موقعیت، مردم نمرۀ کامل امامت را گرفتند. امام کسی است که باید با قیامش قیام کنید و با قعودش قعود کنید: «الحسن و الحسین امامان قاما او قعدا». علامت این که ظهور نزدیک است، این است که مردم در زمان جنگ و در زمان صلح و پذیرفتن قطعنامه از امام تبعیت کنند. بعد از پذیرش قطعنامه، رزمندگان در جبهه گریه می‌کردند، سر به دیوار می‌زدند، ولی یک گلوله هم شلیک نشد، امتحانشان را پس دادند. @haerishirazi

برای پدرِ از جان گذشته و خونِ دل خورده‌ی عزیزم.⚘️ ✦₊#رهبر_شهید #داستانِ‌مصورم 🃏‧₊ʿ@saintart

من این متن را نوشتم. ترسیدم که نتوانم بهتر از این بنویسم. نمی‌دانم‌ می‌توانم حقِ غمی که برای او خوردم را ادا کنم یا نه. نمی‌دانم حتی متنی که نوشتم، ذره‌ای نشان داد چگونه خواهان‌ دیدن دوباره‌ی رویِ ماه او هستم یا نه. الان، در صحن امام رضا علیه‌السلام، در حرم خواهر محترمه‌ی ایشان هستم. چشم‌ دوختم به گند طلاییِ ایشان و کتابِ " حقیقت عظیم" آن مرد شهید در دستانم است. با خودم گفتم امشب را باید کمی تنها باشم، مثل دیشب، و ان‌شاالله مثل فردا. اما مگر شد؟ دیروز که به جمکران رفتم با باران‌ رحمت خدا هم‌بازی شدم و امروز بعد از نماز، چشمم‌ به اتاقکی در گوشه‌ی صحن افتاد و بی‌دانش و با دل، به سمتش رفتم و شهید دیالمه‌ را دیدم که زیارت او رو از یاد برده بودم. هرچه برگشتم، چرخیدم، رفتم و آمدم تا تنها شوم، نتوانستم و آخرِسر، روی زمین، کنار فرش سبز رنگ و عکسِ او نشستم. برایش قرآن خواندم. فقط قرآن خواندم و جز یک جمله‌ی:" فکر کنم شما بیشتر از حرف‌های من، دلت قرآن را بخواهد." چیزی نگفتم. این را بگویم که رهبر شهیدم، پدر عزیزم و مردی که هیچ‌وقت نشناختمش، نگذاشت من با گریه‌هایم تنها باشم و این، از آنگونه لطف‌هاست که تو در همنشینی با حسین کسب می‌کنی. جنسِ این مهربانی‌ها را می‌دانم. مهرهایی که شاگردان ِ مکتب قرآن از لبان خونین حسین می‌آموزند و با اراده‌ی خداوند یکتا، بر ما می‌ورزند. این‌گونه‌ست که تو می‌فهمی مردی که برایش غم خوردی و دستِ چپ مشت کردی و بالا بردی، مردِ خدا بوده است. ای رهبر شهیدم، چقدر زیبا مردانگی کردی و می‌کنی. ای پدر عزیزم، چقدر مهربان گفتی:" شما را دوست داریم‌. برای شما دعا می‌کنیم‌." ای مردی که نشناختمش، چقدر آسان می‌فهمانی کی بودی، از کجا آمده بودی و به کجا رفته‌ای. ֙⋆ #رهبر_شهید #لعیا | مردِ خدا