من یه اعتقادی دارم: شد شد، نشد هم نشد. راستش دیگه هیچی روی زمین اونقدر واسم ارزش نداره که به خاطرش بخوام یقه‌ پاره کنم و خودم رو به در و دیوار بزنم. اگر هر روز خدا بی‌قرارم، به خاطر خاصیت این دنیاست‌. آدمی مگه وسط این همه زیبایی و شگفتی‌ راضی‌ به یک چیز میشه؟ مگه قرار رو می‌تونه از دست این دنیای‌ متغیر و آدم‌های متلاطم بگیره؟ نه... نمیشه. واسه همینم نمیشه روی این دنیا و آرزوهاش‌ حساب کرد. واسه همینه‌ که باید بگی: شد شد، نشدم نشد. چون از اول همین بوده‌. شدن و خدا رو شکر گفتن‌ نشدن و باز هم خدا رو شکر گفتن. رضایت، قرار و افتخار چیزهایی هستن که من به خاطرشون‌ ناراضی، بی‌قرار و شرمگینم‌ و همینطور هم می‌مونم، چون اینجا دنیاست‌. ساکنین‌ اینجا مهمانن‌ و هر به دنيا اومده‌ای، رفتنیه‌‌. هیچ‌ لحظه‌ای موندنی‌ نیست. هیچ‌ کسی تا همیشه خواستنی نمی‌مونه و هیچ‌ چیزی‌ برای تو نیست[ حتی اگه فکر کنی که هست]. ֙⋆ #لعیا | آرامش دست نیافتنی

1:52 Every eldest daughter was the first lamb to the slaughter So we all dressed up as wolves and we looked fire

2:38 We lie back A beautiful, beautiful time-lapse Ferris wheels, kisses, and lilacs And things I said were dumb 'Cause I thought that I'd never find that beautiful, beautiful life that Shimmers that innocent light back Like when we were young

.