شدم لیلی ولی مجنون نه شد یارم نه غمخوارم ، مگر من از همان معشوق دیرینت چه کم دارم .

مثل شربت های تلخ کودکی هایم شدی ، ناگوارایی ولی من را مداوا میکنی .

من از زلف پریشانت به روی شانه فهمیدم ، سَر و سامان ما گاهاً نهفته در پریشانی‌ست .

مرا محکوم بمباران لب‌هایت بکن بانو ، بزن صَنعا و حیفا را حَلَب را بیشتر گاهی .

خواننده‌ی كتيبه‌ی چشم و لبت منم ، پررنگ كن به خاطر من اين نكات را .

با بودنت افزوده‌ای بر جان ِمن جانی ، با من بمان تا آخرین روز جهان لطفا .

چشمم به گیلاس لبت وقتی که می‌افتد ، دیگر زبان را جرأت لعنت به شیطان نیست .

زیباتر از چشمان ِتو چشمان ِمن بود ، وقتی‌که تصویرت بر آنها نقش می‌بست .

فال حافظ زدم آن رند غزل‌خوان می‌گفت ، ‌زندگی بی تو محال است تو باید باشی .

هرکس وطنی دارد و اهلیت جایی ، من اهل ِدیار دل بی‌تاب تو هستم .

- روی ِتو را بوسه زدم ، شکوفه زد دهان ِمن .

دقت کردی تو جهان همه چیز بی‌نهایته؟ مثلا تعدادِ ستاره‌ها و کهکشان‌ها و سیاره‌هایی که هنوز کشف نشدن، وسعتِ جهان یا اعدادِ بی‌نهایت؛ و همینطور علاقه‌یِ من به تو‌.¹³⁵