ای در دل من میل و تمنا همه تو
وندر سـر من مایه سودا همه تو
هرچنـــــد به روزگار در مینگرم
امروز هـمه تویی و فردا همه تو
دوست داشتنت بهانهایست ،
تا در ایوان بنشینم
و قطرههای باران را
با وسواس کودکانهای بشمارم .
که وقتی میگویم
به اندازهی باران " دوستت دارم "
مبادا کم گفته باشم .