✅ مجلس پدر 🔸 اینجا «خانۀ پدری» است و من در حیاط خانه، غرق در هیبت و شکوه ایوان طلا شده‌ام و این شعر را با خود زمزمه می‌کنم که ایوان نجف عجب صفایی دارد، حیدر بنگر چه بارگاهی دارد. 🔸اینجا نمی‌توان در کلیشه‌های زیارت اسیر شد و با واژه‌های زیارت‌نامه روی‌دربایستی داشت؛ اینجا ارتباط از حد لفظ و عبارت گذشته است. اینجا تو وسط یک دعوت بزرگ مانده‌ای که خودت را میهمان بدانی یا میزبان بخوانی. 🔸اگر فرزندیِ این خانه را انتخاب کردیم که به ما این اجازه را داده‌اند⁽¹⁾ دیگر نباید توقع داشت همچون یک میهمان ما را تحویل بگیرند. یک فرزند خوب اجازه نمی‌دهد میهمانان، نقاط ضعف مجلسِ پدرش را ببینند یا سرخورده و دل‌شکسته از میهمانی او بازگردند. من اگر فرزند این خانه هستم باید اول حواسم به میهمانان پدر باشد و بعد به فکر خودم باشم. #یادداشت‌های_اربعین ➤ @Dooshka

۲. در آغوش یار 🔸به حرم می‌روم چون به دنبال کسی می‌گردم که حرف‌های مرا بشنود؛ به حرم می‌روم چون به دنبال کسی می‌گردم که مرا درک کند؛ به حرم می‌روم چون به دنبال کسی می‌گردم که با نشستن در محضرش برای لحظه‌ای هم که شده آرام بگیرم؛ به حرم می‌روم تا از این تنهایی ترسناک نجات پیدا کنم. 🔹تنهایی یعنی کسی را نداشته باشی که با نشستن در کنارش، وجودت آرام بگیرد و با راه‌رفتن در مسیر خانه‌اش تلاطم‌های روحی‌ات به ساحلی آرام تبدیل شود؛ تنهایی یعنی دوربودن از آغوش پدر و مادری که تو را به خاطر خودت دوست دارند، تنهایی یعنی دور بودن از امام(ع) و زیارت یعنی رسیدن به آغوش پر مهر کسی که از پدر و مادر به ما مهربان‌تر است.⁽¹⁾ #یادداشت‌های_اربعین ۱۳۹۶ ➤ @Dooshka

✅ ۳. تجلی‌گاه عشق 🔸جویندۀ حقیقت، در اربعین می‌بیند که چگونه همه چیز فدای دوست می‌شود، نه «زنی باقی می‌ماند و نه فرزندی»، نه «اهلی باقی می‌ماند و نه عیالی»، نه «مالی می‌ماند و نه منالی»، همه و همه فدای یار می‌شود و تنها چیزی که باقی می‌ماند احساس حقارتی است که ای حسین جان! شرمنده‌ام که برای تو کم گذاشتم. 🔸خداوند در اربعین به ملائکه اثبات می‌کند، که چرا خلیفۀ من بر زمین، از شما ملائکه برتر است و در دودمان حضرت آدم، منتظر رسیدن کدامین انسان‌هاست؛ اربعین میعادگاه مؤمنانی است که از صحابۀ رسول خدا برترند⁽¹⁾ و از جهت ایمان و یقین، عجیب‌ترین مردم روزگارند.⁽²⁾ اربعین تجلی‌گاه «عشق به خدا»، «عشق به ولی خدا» و «عشق به انسان‌هاست». ✍️ #یادداشت‌های_اربعین ۱۳۹۶ ➤ @Dooshka

✅ ۴. حسرت همیشگی 🔸دخترک خردسال که معلوم بود تنها دارایی‌اش یک پارچ و یک لیوان است، در مسیر زائران اربعین ایستاده بود. او بود و همتی بلند که به عشق سه سالۀ امام حسین(ع) زیر آفتاب ایستاده بود و جرعۀ آبی که به دیگران اصرار می‌کرد بگیرند و نمی‌گرفتند. من نیز از شدت خستگی در گوشه‌ای نشسته بودم و داشتم این سناریوی عاشقانه را با چشم می‌خواندم تا بعد بتوانم آن حس آسمانی را روی این کاغذ زمینی به نگارش درآورم. 🔸 آن‌ها به سوی ساقی کوثر می‌شتافتند غافل از اینکه ساقی کوثر همین جاست، اینجا که در دخترکی سه‌ساله تجلی کرده و مشغول سیراب‌کردن تشنگان مسیر است؛ اما هر کسی توفیق گرفتن لیوان از دستان آن دخترک معصوم را نداشت. چنانکه هر کسی توفیق نوشیدن از حوض کوثر را نخواهد داشت. می‌گذشتند از کنار آبی که مهریۀ مادرش بود؛ آبی که قرار بود فقط به تشنگان حرم برسد و اینک نوبت زائران حرم است؛ همان‌ها که با عطش عشق در این راه افتاده‌اند و منتظرند تا از دستان پر مهر کسی سیراب شوند که خالصانه و بی‌ریا در این راه خدمت می‌کند تا شاید عطش فراقشان تا حدودی برطرف شود. 🔸من نیز به خود بالیدم که در میان این همه زائر توفیق نوشیدن این آب نصیبم شده، پس برخواستم تا خود را به آن سوی جاده برسانم که ناگهان دسته‌ای از زائران از آنجا گذشتند و رشتۀ نگاه من با آن دخترک را بریدند! وقتی به آن طرف جاده رسیدم خبری از آن ساقی کوثر نبود! ✍️ #یادداشت‌های_اربعین ۱۳۹۶ ➤ @Dooshka

👆 عمود ۱۸۰ هستیم و این جدال همچنان ادامه دارد. با اینکه هنوز خیلی مونده تا اربعین ولی واقعا شلوغه؛ این یعنی تا اینجا پیروزی از آن عاشقان است. نائب‌الزیاره همه عاشقانی هستم که نتونستند یا نمی‌تونن امسال بیان اربعین و در گام‌هایی که برمی‌دارم شریک می‌کنم هر کسی رو که به خاطر اینکه نتونست بیاد ناراحته. به شرطی که منو هم تو ثواب ناراحتیش شریک کنه. 🙏

✅ فرشتگان شرمسار 🔸هدف از آفرینش انسان این است که مظهر اسما و صفات خداوند شود؛ اگر خدا عالم است، ما در پی علم باشیم و اگر مهربان است ما نیز مهربان باشیم.⁽¹⁾ 🔸او ما را آفرید تا زیبایی‌اش را در ما ببیند و صفاتش را در ما متجلّی کند. آری، ما از آن وحدت به این کثرت رسیدیم تا خوبی‌های خدا را تکثیر کنیم و در این کثرتِ پر از تزاحم، با او به وحدت واقعی برسیم و این گونه به فرشتگان اثبات کنیم: یگانه مخلوقی که توان خلیفةُاللّهی را دارد، همین «انسان» است؛ همین انسانی که روزی در برابر خدا اعتراض کردید لیاقت خلیفه‌شدن را ندارد و البته داشت و شما از کنه او بی‌خبر بودید. 🔸اینجا اربعین است؛ تجلی‌گاه علم خدا به شایستگی انسان. اینجا می‌توانی مقام خلیفۀ خدابودن را ببینی؛ اینجا انسان‌ها همچون خدا عاشق بندگانند و کاری به خوب و بدشان ندارند. اینجا انسان‌ها همچون خدا بخشنده می‌شوند و در عطایشان محاسبه نمی‌کنند. اینجا انسان‌ها رحمت واسعه را می‌گسترانند و کاری به هویت زائران ندارند؛ درویش و غنی، سیاه و سفید، عرب و عجم، همه در این دنیای اربعین یکسانند. 🔸همۀ زائران زیر پرچم زُوّار الحسین عزیزند. اینجا کسی به سوء سابقۀ کسی نگاه نمی‌کند، حتی اگر قاتل یکی از عزیزانشان باشی! چون در اینجا عزیز، فقط «حسین» است و هر که زیر لوای «حسین» به این دنیای واقعی بیاید عزیز می‌شود. اینجا منطقۀ ممنوعۀ فهم ملائکه است و فرشتگان، شرمسار از ادعای خود دارند معنی «نُسَبِّحُ بحَمدِك وَ نُقَدِّسُ لَك» ⁽²⁾ را یاد می‌گیرند و می‌آموزند که برتر از تسبیح و تقدیس، عشق ورزیدن به یکدیگر به خاطر عشق به خداست. #یادداشت‌های_اربعین ➤ @Dooshka

✅ ۶. لذت شرمندگی 🔸همان کسی که برای نماز و روزه‌اش حاضر به تحمل سختی نیست، اینجا که می‌رسد، اهل صبر می‌شود؛ همه چیز را شیرین می‌بیند؛ چون با عشق در این راه قدم می‌زند و آن قدر زیباتر از خود را در این مسیر می‌بیند که جایی برای به خود بالیدن و به خود نازیدن پیدا نمی‌کند. 🔸اربعین همه احساس شرمندگی می‌کنند، چون چیزی برای گفتن ندارند، مسیری را با احترام و با عزّت گام برمی‌دارند، که کودکان حرم را به ضرب تازیانه می‌بردند؛ در موکب‌هایی می‌خوابیم که برای اهل حرمش سقف نداشت؛ در هر نقطۀ این مسیر خوش‌آمد می‌شنویم در حالی که ناموس او را دشنام می‌دادند. 🔸 اربعین همه شرمسارند و اگر احساس شادی یا لذتی هم دارند، از همین شرمندگی است، از همین احساس شکستگی و شرمساری است؛ هر که شرمنده‌تر و سرافکنده‌تر است، خشنودتر است. ✍️ #یادداشت‌های_اربعین ۱۳۹۶ ➤ @Dooshka

✅ ۷. انصار و مهاجرین⁽¹⁾ 🔸 به اربعین که می‌آیی، تاریخ، تو را به عصر پیامبر(ص) می‌برد؛ اینجا با مردمانی مواجه می‌شوی که خداوند ۱۴۰۰ سال پیش در مدحشان آیه نازل کرده و امروز این آیه را در شأن میزبانان اربعین به روشنی می‌بینی. 🔸 آری، در اربعین به سوی مردمانی می‌روی که پیش از شما در این شهر مسکن گزیده‌اند «وَ الَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَ الْإِيمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ».⁽²⁾ اینان از نظر قرآن سه ویژگی مهم دارند: ▫️اول آن که هر مسافری که به سویشان هجرت کند را دوست می‌دارند «يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ»⁽³⁾ ▫️دوم آنکه در دل خود نیازی به آنچه به این مسافران داده شده احساس نمی‌کنند «وَ لَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا»⁽⁴⁾ ▫️سوم هم اینکه مسافرانی که به شهرشان سفر کرده‌اند را بر خود مقدم می‌دارند، هر چند خودشان بسیار نیازمند باشند «وَ يُؤْثِرُونَ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ وَ لَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ».⁽⁵⁾ 🔸گرچه خوشحالم که ذیل عنوان مهاجرین به سوی انصار این شهر و دیار آمده‌ام ولی از عاقبت این نام و عنوان، هراس دارم؛ از این که تاریخ در مورد ما تکرار می‌شود یا نمی‌شود؛ انصار و مهاجرین، روزگاری در «سختی» باعث عزت اسلام شدند و روزگاری هم در «راحتی» جلوی عزت اسلام را گرفتند. ✍️ #یادداشت‌های_اربعین ۱۳۹۶ ➤ @Dooshka

✅ ۸. قطره‌ای در اقیانوس 🔸هر که سودای رسیدن به عرفان دارد، به اینجا سفر کند تا یک‌شبه به آخر عرفان برسد؛ آخرین مقام عارفان، فنای فی الله است؛ فنا یعنی احساس کنی چیزی نیستی، یعنی به این درجه از معرفت برسی که در این درگاه، حدّ و اندازه‌ای نداری. 🔸اگر می‌خواهی حقیقت فنا را درک کنی به اربعین بیا، آنگاه می‌بینی چگونه در میان میلیون‌ها زائر و دل‌باخته، هیچ سهمی از وجود نداری، آنانی که خاک را به نظر کیمیا می‌کنند، خودشان خاکسار این درگاه شده‌اند و هویت خود را در بوسیدن پای زائران این درگاه می‌جویند؛ اینجا معادلات جهان معکوس است؛ اینجا باید تفسیر متعالی شعر سعدی را از صدای قدم زائران بشنوی که چگونه درویش و غنی بندۀ این خاک درند، آنان که غنی‌ترند محتاج‌ترند. ✍️ #یادداشت‌های_اربعین ۱۳۹۶ ➤ @Dooshka

✅ ۹. سیاهی لشکر 🔸صدای پسرکی که آن سوی موکب بلندبلند داشت از سفر خود برای چند نفر دیگر تجربه می‌بافت، مرا که در این سوی موکب دراز کشیده بودم متوجه خود کرد. می‌گفت: زائرانی که روزها زیر آفتاب سوزان راه می‌روند، بی‌تجربه‌اند و تجربه مال اوست که روزها زیر کولر می‌خوابد و شب‌ها که خنک است دل به جاده‌ها می‌زند. او خود را زرنگ می‌پنداشت و دیگران را نقطه مقابل می‌گذاشت. 🔸گویا حواسش نبود که اینان نیامده‌اند تا از چشم رسانه‌های جهان پنهان شوند و در دل شب خود را بی سر و صدا به مقصد برسانند؛ بلکه اینان آمده‌اند تا هیاهو به پا کنند و چشم رسانه‌های دنیا را به عظمت اربعین خیره کنند؛ «آن کسی که چون نمی‌خواهد در عکس بیفتد خود را پشت جمعیتِ تصویر پنهان می‌کند، او در میان آدم‌های داخل تصویر هست ولی دیده نمی‌شود؛ یعنی بود و نبودش برای کسی که تصویر را می‌بیند فرقی نمی‌کند» و این‌ها نیامده‌اند تا دیده نشوند. 🔸این‌ها خوب می‌فهمند که دیده‌شدنشان چه تأثیری در نبرد آخرالزمانی اسلام و کفر دارد و خوب می‌دانند که با ریختن هر قطرۀ عرقشان هفتادهزار فرشته آفریده می‌شود که تا قیامت برایشان استغفار می‌کنند⁽¹⁾ و آفتابی که بر سر زائران می‌خورد تمام گناهانشان را می‌سوزاند⁽²⁾ و اهل بیت (ع) برای صورت زائرانی که زیر آفتاب می‌سوزد دعای ویژه می‌کنند⁽³⁾ و اگر چه به کارهای نیک خود دل نبسته‌اند ولی به دعای مادر سادات دل بسته‌اند که برای کسانی که خود را سیاهی لشکر اهل بیت(ع) می‌کنند دعای ویژه نموده است.⁽⁴⁾ ▪️ نقد من به نوع بیان او و این بود که سفر در روز را به کلی اشتباه می‌دانست. ✍️ #یادداشت‌های_اربعین ۱۳۹۶ ➤ @Dooshka

✅ ۱۰. ادعای عاشقی 🔸امام صادق(ع) فرمودند: «دو مرد وارد مسجد می‌شوند، یكی از آن دو، عابد است و دیگری فاسق، اما هنگامی كه از مسجد بیرون می‌روند، آن فاسق به صدّیق (مؤمن راستین) تبدیل شده و آن عابد به فاسق؛ علّتش این است كه وقتی آن عابد وارد مسجد شد، به عبادت خود ناز می‌کرد و با فخر وارد مسجد شد. فاسق اما، پشیمان از بدكرداری خویش، با شرمساری وارد مسجد شد.»⁽¹⁾ 🔸در اربعین گوسفندی را دیدم که طنابی به گردنش بسته بودند و داشتند او را به موکبی که مقصد نهایی‌اش اطعام زائران حسینی بود می‌بردند. گوسفندی که بی‌ادعا داشت همین مسیری را که من می‌روم، او هم می‌رفت؛ با این تفاوت که من با ادعای عاشقی گام برمی‌داشتم و او آزاد از هر نوع ادعا و منیّتی داشت این مسیر را می‌رفت. اما در نهایت چه شد؟ او در موکبی نزدیک به کربلا جان خویش را برای زائران و عاشقان حسینی قربانی کرد، ولی من نَفْسِ خویش را نه برای عاشقان او که برای خودِ امام(ع) قربانی نکردم؛ آنجا بود که گفتم: ای کاش من هم طنابی به گردنِ نفسم می‌انداختم و بی‌ادعا به حرمش بار می‌یافتم. ✍️ #یادداشت‌های_اربعین ۱۳۹۶ ➤ @Dooshka

✅ ۱۱. بهتر از شما بسیارند 🔸اربعین طعم یک عبادت بدون عجب و غرور را به تو می‌دهد، چون در آنجا دست بالای دست بسیار است، درست در لحظه‌ای که احساس می‌کنی به اوج قرب الی الله رسیدی، تازه می‌فهمی هنوز اول راهی؛ بعد از سه روز پیاده‌رویِ ۸۰ کیلومتری نجف تا کربلا، به معلولی رسیدم که مسافت ۵۰۰ کیلومتری بصره تا کربلا را یک ماه در راه بود، با این تفاوت که من بشّاش بودم از این سه روز پیاده‌روی، و او شرمنده بود از این که چرا معلولیتش باعث شد تا دیرتر به حرم برسد و اینکه چرا در میان عاشقان پایش برای رسیدن ناتوان است. 🔸آری اربعین تنها زمانی است که هر چه بیش‌تر تلاش می‌کنی بیش‌تر شرمنده می‌شوی؛ بعد از دو ماه عزاداری همه را به اربعین فراخوانده‌اند؛ نمی‌دانم، شاید برای این که به ما بفهمانند به عزاداری‌های خود، غرّه نشوید که بهتر از شما بسیارند. ✍️ #یادداشت‌های_اربعین ۱۳۹۶ ➤ @Dooshka