آدمایی که تو اوج خنده هاشون یهو
ساکت میشن و میرن تو فکر، اینا دیگه
هیچوقت خوب نمیشن.
روانشناسیِ زرد و خانمانسوز امروز:
«نجاتدهنده در آیینه است.»
داستایوفسکی قرن نوزده:
«در آغوشم بگیر و نجاتم بده، قاتلی به دنبال من است که گاه به گاه در آیینهها میبینمش.»
.
بهلولوار فارغ از اندوه روزگار
خندیدهایم! ما به جهان یا جهان به ما؟
- فاضل نظری