‌وقتی میگم:«چه خبر؟» انتظار دارم بگی:«رفتم فلان جا فلان شد. با فلانی حرف زدم. فلان کارو کردم. فلانو خریدم و بعدش فلان چیزوخوردم. فلان خوشحال یا ناراحتم کرد» و ما بقی. ‌«سلامتی» و کوفت.

داستان تو همینجا تمام نمی‌شود عزیز من ؛ تو خواهی خندید در جایی که قبلاً گریسته بودی.

❤️‍🩹

یه وقتایی هست منتظری یکی یه قدم سمتت برداره که تو بدویی طرفش. آروم نه، با تمام توانت بدویی طرفش. فقط کافیه اون یه قدم برداره.

:(((

روز به روز دارم کم حرف‌تر میشم، یه وقت‌هایی حس میکنم میتونم چند هفته تو خونه بمونم بدون اینکه نیاز داشته باشم معاشرت کنم.

‌اگه بهت ساعت دارو و قرصاتو یادآوری میکنه، ‌اگه وسط روز پیام میده «ناهارتو دیر نخوری»، ‌اگه تو اوج شلوغی زنگ میزنه میگه «هوا امروز سرده، اومدی بیرون لباس گرم بپوش»، ‌اگر صبح به صبح میگه «سیگار کمتر بکش، لازمت دارم»، ‌قدرشو بدون. آدمایی که تمام حواسشون پرت یه نفره، درحال انقراضن.

:(

گاهی وقت ها از قوی بودن و روی پای خودت ایستادن های مکرر خسته می‌شوی، دلت می‌خواهد کسی باشد که از تو دفاع کند، تورا بشنود، بفهمد و حق را به تو بدهد، کسی که بتوانی برای مدتی کوتاه به او تکیه کنی. در آغوشش آرام بگیری.

زندگی کردن برای خودم سخت‌ترین کار دنیا بود؛ اما با این وجود به تو که خسته بودی گفتم: «دوام بیاور عزیزِ من، داستانِ تو هنوز تمام نشده است.»

:)

رنج او آنقدر طولانی شد که اطرافیانش به آن عادت کردند و از یاد بردند که او سخت در عذاب است.