من حساس نیستم؛ من فقط به حرفات و رفتارات توجه و فکر میکنم، چون برام مهمن، چون ازت انتظار دارم، چون تو فرق داری، چون تو مهمی، چون دوستت دارم.
جواب ندادن تماس خودش جوابه.
جواب ندادن پیام خودش جوابه.
دیر سین کردن خودش جوابه.
گاهی جوابهای کوتاه و بی معنی خودش جوابه؛ آدما همیشه مستقیم حرفاشون رو نمیزنن؛ گاهی باید درک کنی، بپذیری، دل بکنی و بری بدون اینکه کسی به روت بیاره.
من نمیتونم ساعتها ازت بی خبر بمونم و وانمود کنم حالم عالیه، نمیتونم جوری رفتار کنم که برام مهم نیستی تا جذاب تر به نظر بیام؛ نمیتونم مثل خیلیا صبر کنم و بشمارم که کی پیام دادی و کی آخرین بار پیام داده، نمیتونم دور بمونم و صدتا سیاست به خرج بدم تا ازم زده نشی، من فقط بلدم از ته دل دوستت داشته باشم.
از انحصار جملهی "فقط با تو" خوشم میاد.فقط با تو راحتم، فقط با تو حرف میزنم، فقط با تو مهربونم، فقط با تو اینمدلیام، فقط با تو خودِ واقعیمم، فقط برا تو میخرم،فقط با تو دلم آروم میگیره.
تهش یه جایی بالاخره قبول میکنی که باید رها کنی، نه چون نخواستی، چون نمیشد چون گاهی علیرغم همه تلاشهات، نمیتونی بعضی چیزها رو تغییر بدی.