هرکی منو می‌شناسه تورو هم می‌شناسه، هرکی اسم منو می‌دونه اسم تورو هم می‌دونه، همه می‌دونن چقدر دوست دارم به همه گفتم، خیلیاشون ندیدنت ولی برات احترام و ارزش زیادی قائلن چون هرجا نشستم خوبتو گفتم، از نزدیک ندیدنت ولی تا دلت بخواد زیاد عکساتو تو گوشیم و بک گراندم دیدن، همه میدونن تایپِ من فقط یه آدمه اونم تویی، هرطوری باشی. خلاصه اینکه من انقدر دوست دارم که خوشبحالت.

- قشنگ بود🤍

با تمومِ رنج و اندوهم، با تمامِ دردی که در سینه‌ام کاشته بود باز هم دوسش داشتم، فکرش را بکن.

اون قسمت از شب که از دوستات خداحافظی می‌کنی، قدم‌زنان به سمت خونه حرکت می‌کنی، خنده‌هات یهو خشک می‌شن و تمام بدبختیات و دلتنگیات دوباره شدت می‌گیرن، واقعا عجیبه.

این هم یک تعریف از خوشبختی است: کسی را داشته باشی که اجازه دهد تاریک ترین فکرهایت را برایش برهنه کنی ، بیان کنی، و او همچنان بماند.

ای کاش بعضی آدمارو یه کم زودتر ملاقات میکردیم، بعضیارو یکم دیرتر و بعضیا رواصلاً.

:((

او را دوست داشتم، هنوز هم دوست دارم. اما با نگاهی از دور، در فاصله ای که رنج‌ها و خاطره‌ها آن را حفظ کرده اند.

این کاربر با کوچیک ترین چیزا خوشحال می‌شه اما متاسفانه می‌تونه با همین کوچیک ترین چیزا ناراحتم بشه.

:))

اون لحظه ای که نمی‌خوای کسی بپرسه؛ چی شده؟ چون می‌دونی اگه بپرسه اشکایی که تموم روز نگه داشتی، سرازیر می‌شن.