+قشاع ینی چی؟
-تاحالا کسی توی زندگیت بوده که نه بشه تحملش کرد، نه بشه ازش کند، نه بشه فراموشش کرد، نه بشه واسه همیشه داشتش؟
+آره، چطور؟
-همین یعنی قشاع. دردی که درمان نداره. دردی که آدمو از درمان نا امید میکنه.
تو با ارزشتر از اونی که برای کسی فقط یه گزینه باشی، در حالی که خودت اون آدم رو اولویت زندگیت قرار دادی.
آدما از یه جایی به بعد واسه هم تکراری میشن، اگه از اون به بعد هنوزم بتونن از تکرارِ هم لذت ببرن؛ اونجاس که معلوم میشه آدم درستیو انتخاب کرده بودن.
مردم راجع به شما حرف میزنن چون اگه بخوان راجع به خودشون حرف بزنن کسی اصلا گوش نمیده بهشون.
خطاب به اونهایی که میگن یار خوب تمام ماجراست، خواستم بگم دنیا پر از آدماییه که باور داشتن یارشون بهترین آدم این دنیاست، اما الان تنهاترین شدن، تموم اون ماجرایی که میگی خودت هستی، خودت هستی که تا ته این ماجرا همراه خودتی، آدمها هستن تا بهت ثابت کنن هر ثانیه فقط خودت رو داری، گول بودنشونو نخورید.
و آرزو میکنم که حتی اگر دچار اندوه هم شدی، کسی را داشته باشی که آغوشش برای گریههایت پناه امنی باشد.
اولش رنج میکشی یه خورده بیشتر یا یه خورده کمتر بعد جداییها برات عادی میشن. زندگی همینه دیگه، جدایی پشت جدایی. زندگی جمع شدن نیست جدا شدنه.
بعضی از آدما فکر میکنن قوی بودن یعنی اینکه هرگز درد رو احساس نکنی. ولی در حقیقت قویترین آدمها اونایی هستن که درد رو احساس میکنن، درکش میکنن و اونو میپذیرن.