خطاب به اون‌هایی که میگن یار خوب تمام ماجراست، خواستم بگم دنیا پر از آدماییه که باور داشتن یارشون بهترین آدم این دنیاست، اما الان تنهاترین شدن، تموم اون ماجرایی که میگی خودت هستی، خودت هستی که تا ته این ماجرا همراه خودتی، آدم‌ها هستن تا بهت ثابت کنن هر ثانیه فقط خودت رو داری، گول بودنشونو نخورید.

و آرزو می‌کنم که حتی اگر دچار اندوه هم شدی، کسی را داشته باشی که آغوشش برای گریه‌هایت پناه امنی باشد.

_

اولش رنج می‌کشی یه خورده بیشتر یا یه خورده کمتر بعد جدایی‌ها برات عادی می‌شن. زندگی همینه دیگه، جدایی پشت جدایی. زندگی جمع شدن نیست جدا شدنه.

بعضی از آدما فکر می‌کنن قوی بودن یعنی اینکه هرگز درد رو احساس نکنی. ولی در حقیقت قوی‌ترین آدم‌ها اونایی هستن که درد رو احساس می‌کنن، درکش می‌کنن و اونو می‌پذیرن.

:(((

داد زدن، گریه کردن و دعوا کردن یعنی هنوز چیزی برای گفتن و درست کردن هست؛ اونجا که ساکت میشی دیگه هیچی نیست.

تو روانشناسي اصطلاحي هست به اسم دوسوگرايي اين دقيقا براي زمانيه که در حد تنفر از كسي ناراحتي ولي چون دوسش داري تحمل ميكني و ميپذيري به قول حسين صفا که ميگه: غمت غمگينم كرده اما دوستت دارم.

- هنوزم دیدنِ تو برام مثه عمر دوباره‌ست -

انسان ها شبیه هم عمر نمیکنند، یکی زند‌گی میکند و دیگری تحمل...

از جهان مانده فقط جان که مرا ترک کند... ‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌https://eitaa.com/Duchaar

به قول عباس معروفی: زمانی از دست دادن برایِ من فاجعه بود. بعدها، آنقدر از دست داده بودم که به مرور یاد گرفتم‌ دیگر چیزی برای از دست دادن، ندارم.