گاهی آدم‌ها با ماندنشان، با دوام آوردنشان، و با تحمل کردنشان، از ما دورتر می‌شوند.

:(((

وضعیت زندگیمون اینجوریه که دو دقیقه می‌خندیم، دو ماه تاوانش رو پس می‌دیم. دو کلمه حرف می‌زنیم، دو هفته منظوری که ازش داشتیم رو توضیح می‌دیم تا کسی بد برداشت نکنه، دو قرون پول خرج می‌کنیم، دو سال کار می‌کنیم بخاطرش، یه بار عاشق می‌شیم و یه عمر درد می‌کشیم :) ‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌  ‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌

:(((

یه‌ ‌ مرحله‌ ‌ از‌ ‌ زندگی‌ هم ‌هست‌ که بهش میگن: «بی تفاوتی ناشی از‌ صبر بیش ‌ از‌ حد» اینجوریه که دیگه مثل گذشته واسه نبودن ها بی قراری نمیکنی، بابت دیر جواب دادن ها ناراحت نمیشی، حساسیت هات کمتر میشه، حسودی کردنات کمرنگ تر میشه و قبول میکنی که گاهی وقتا آدما رو باید با لیاقتشون تنها بذاری..!

:(

دلتنگی ميتونه كُشنده ترين حال باشه، وقتيكه نداريش امّا تا دلت بخواد ازش خاطره داری...

"زُل بزن به شاهکارت به غمی که رو به روته، پشت خنده هام عزیزم گریه گریه.."❤️‍🩹

لا سلطة لنا على قلوبنا هي تنبض لمن أرادت. "ما هیچ تسلطی روی دل‌هامون نداریم؛ قلب‌ها برای اون کسی که خودشون می‌خواهند می‌تپند..!"

:))

زیاده ‌روی کردم، در دوست داشتن، در تلاش کردن، در حرف زدن، در اعتماد کردن، در غصه خوردن، در تفریح کردن، در خسته بودن، در تنها موندن، در زنده بودن، همیشه بیش از حد بودم.

‌این که دیگه از خودت هم یه عکس نگیری کاملا نشون میده داری رو به افسردگی میری.