هدایت شده از M!ST
؛
در ستیز با وجدان خود، نسیمی گردنت را خنک میکند و آرام درون گوشَت میگوید: عشق برچیدن سیب از بالاترین شاخه درخت نیست؛ عشق مراقبت از جوانه و رشد درخت سیبی است که دانه اش را کاشتی. ترکیب بالا و برچیدن تنها اوج را از پس تلاش های پیوسته نشان میدهد، نه مقصود را.
نفسی تازه می‌کنی، دفتر را میبندی و سر به سجده فرو می آوری.
بسیار کسان
در پی آن‌اند که در پی دیگری است،
و چشم‌ها‌شان
به راهی می‌رود که پای کسی دیگر
در آن نمانده است.
اما آنان که هم را می‌جویند
و هم را می‌یابند،
زنجیرِ تکرار را می‌گسلند
و مارپیچِ سرنوشت را
از نو می‌پیچند.