- ویران شوند ، آنان که از رنج ِما آباد می‌شوند .

__

اشک ها خود کلامی شاعرانه اند.

هیچ عاشقی رو با سردی تنها نذارید. پشت سرتون نفرین کنه، گریه کنه، زاری بکنه، آهش دامن‌گیر میشه. این بیت قشنگ وصف حالِ اونجاییه که آهش دامن‌گیرت میشه: -جهانِ من از گریه‌ات خیسِ باران... تو با سقف و کاشانه‌ی من چه کردی؟

تاحالا از ترس وابسته شدن به اونی که دوسش دارین سگ محلی کردین؟ من کردم

یه‌ دیالوگی بود تو سریال زخم‌ کاری که میگفت: «بعضی چیزا آخرش شاید خوب نباشه ولی قشنگه» و چه آدمایی که میدونستیم رابطه با اونا آخرش خوب نیست ولی حفظشون کردیم چون روز و شبمون با اونا قشنگ بود. مثل فیلم شهرزاد که میگفت: یه پایان تلخ، بهتر از یه تلخیه بی‌پایانه!

تو فقط آمده بودی که دل از من ببری ؟ بروی دور شوی ؛ قصه و رویا بشوی ؟

خنده بر لب می‌زنم تا کَس نداند درد من گرچه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت .

روحمان پاره پاره بود، اما زمانی که کنار هم دیگر بودیم زخم هایمان کمتر درد میکرد

من همانم که شبی عشق، به تاراجَش برد.