رَهایش کن اگـر رفته ، که دیگر او نمیارزد ،
دِلی گر با دِلی باشد ، به هیچ عنوان نمیلرزد!
درد و غمی که نتونی راجِبش صحبت کنی ، تا آخرین روزِ عمرت باهات میمونه و چنگِت میزنه .
در غم افکار خویش،زندگی را به باد داد،او نمیدانست که افکارش چه بلایی سرش میآورند ..
چه بیچاره است آدمی که از رویا به واقعیت و از واقعیت به رویا میگریزد ، درحالی که در هیچ کدام هیچ پناهگاهی ندارد.