برای بعضی از مسئولین اینستاگرام مهمترازایرانِ آرام است

تعداد داعشی‌ها هنگام حمله به عراق چند نفر بود؟ ⁉️ القاعده ابتدا چند نفر بود؟ ⁉️ خِمِرهای سرخ با چند نفر، ۲میلیون نفر از مردم کامبوج را قطعه قطعه کردند؟ ⁉️ و حال؛ اگر مردم ایران جلوی تروریست‌ها در خیابان را نگرفته بودند، امروز چند صدهزار نفر سر بریده می‌شدند؟ ⁉️ جمهوری اسلامی چگونه جهان را از طوفان تروریسم نجات داد؟! ✅ جهان مدیون مبارزه ایران با تروریسم است ↩️ تا می‌توانید این کلیپ را #نشر_دهید 🔰 برشی از سخنرانی #حجت_الاسلام_راجی 🔸 دریافت فایل با کیفیت جهت پخش در مساجد، مدارس، ادارات و... #برگزیده #پاسخ_به_شبهات #هسته‌های_تروریستی_اسرائیل 💠 اندیشکده راهبردی سعداء 🆔 @soada_ir

💠چاه مکن بهر کسی ..عاقبت بازی با دم شیر 🔹ترامپ میخواست ایران شلوغ شه، آمریکا انقلاب شد...

تصویر مربوط به اعتراضات دیشب مردم آمریکا در مینه‌سوتا‌ است درخواست مردم آمریکا از حضرت آیت الله خامنه ای

تروریست‌های داعش و جولانی بازار برده فروشی راه انداختند و دارن قیمت کنیز کُرد مشخص می‌کنند! #سوریه_آزاد سوریه آمریکایی همراه بااسراییل

🔴 #خوانش_تحلیلی ✳️ #ناامیدسازی؛ سلاح پنهان اغتشاشات اخیر ✍ تأکیدات مکرر رهبر انقلاب بر مقوله «امید» را نمی‌توان صرفاً توصیه‌ای اخلاقی یا شعاری انگیزشی تلقی کرد؛ بلکه این تأکید، ناظر بر یک واقعیت عمیق در میدان نبردهای نوین است یعنی نبرد شناختی و ادراکی. در اغتشاشات اخیر، فارغ از ابعاد آشکار تخریبی، سازماندهی اوباش خیابانی و نقش‌آفرینی مستقیم سرویس‌های اطلاعاتی و رسانه‌ای بیگانه، یک لایه کمتر دیده‌شده اما تعیین‌کننده وجود داشت و آن، هدف‌گیری ادراک نوجوانان و جوانان با راهبرد سیستماتیک ناامیدسازی بود. توجه به چند نکته مهم است: 🔺۱. از اعتراض اجتماعی تا عملیات ادراکی در تحلیل تحولات اجتماعی معاصر، به‌ویژه در جوامعی که دارای سرمایه انسانی جوان هستند، دیگر نمی‌توان پدیده‌هایی مانند اغتشاش را صرفاً محصول نارضایتی‌های اقتصادی یا مطالبات اجتماعی دانست. آنچه در اغتشاشات اخیر برجسته بود، تبدیل نارضایتی طبیعی به کنش خشونت‌آمیز از مسیر دستکاری ادراک است. دشمن، به‌درستی دریافته است که جوانِ امیدوار، حتی اگر معترض باشد، آشوب و تخریب نمی‌کند؛ اما جوانِ ناامید، مستعد تخریب و آشوب است. 🔺۲. نوجوانان و جوانان؛ هدف اصلی جنگ روایت‌ها حضور معنادار نوجوانان و جوانان در صحنه اغتشاشات، بیش از آنکه ریشه در تجربه زیسته مستقیم آنان از بحران‌های ساختاری داشته باشد، ناشی از ادراک‌سازی رسانه‌ای هدفمند بود. شبکه‌های اجتماعی، رسانه‌های معاند و سلبریتی‌های همسو، تصویری از آینده ترسیم کردند که در آن: ● پیشرفت ناممکن است، ● اصلاح بی‌فایده است، ● مشارکت سیاسی بی‌اثر است، ● و تنها راه «دیده شدن»، تقابل و تخریب است. در چنین فضایی، نوجوانی که هنوز هویت اجتماعی او تثبیت نشده، به‌راحتی در دام روایت‌هایی می‌افتد که او را قربانی مطلق و ساختار را دشمن مطلق معرفی می‌کند. 🔺۳. چرا رهبری بر «امید» اصرار دارد؟ اصرار رهبر انقلاب بر #امید، دقیقاً در نقطه مقابل پروژه دشمن تعریف می‌شود. #امید، صرفاً احساس خوب نیست؛ متغیر راهبردیِ ثبات اجتماعی است. امید به آینده، امید به امکان اصلاح و امید به اثرگذاری فردی و جمعی، همان عناصری هستند که امکان بسیج اجتماعی مخرب را از دشمن سلب می‌کنند. از این منظر، امید یک «سرمایه نرم» است و ناامیدسازی، یک «سلاح». هنگامی که رهبر انقلاب از امید سخن می‌گوید، در واقع به جامعه هشدار می‌دهد که اگر #روایت_امیدساز خود را تولید نکنید، دشمن #روایت_ناامیدساز را با تمام توان جایگزین خواهد کرد. 🔺#جمع‌بندی اغتشاشات اخیر را باید نه‌تنها به‌عنوان یک چالش امنیتی، بلکه به‌مثابه زنگ خطر در حوزه حکمرانی ادراک و ارتباط با نسل جدید تحلیل کرد. حضور نوجوانان و جوانان در این صحنه‌ها، محصول غفلت از اهمیت روایت‌سازی امیدمحور و میدان‌داری دشمن در جنگ شناختی بود. بنابراین، پاسخ به این پدیده نیازمند بازسازی عمیق گفتمان امید، گفت‌وگوی واقعی با نسل جوان و بازپس‌گیری میدان ادراک از دشمن است. درست در همین نقطه است که می‌توان معنای واقعی تأکیدات مکرر رهبری بر «امید» را فهم کرد: #امید، خط مقدم امنیت ملی در عصر جنگ‌های شناختی است. 📕 https://eitaa.com/derangha

وقتی پدر و مادر خواب نه بلکه مرده باشند اگر اتفاقی می افتاد جمهوری اسلامی مورد هجوم رسانه ای اوباش قرارمیگرفت

♦️وزیر امنیت داخلی آمریکا: هرگونه ترویج خشونت علیه دولت یعنی تروریست 🔹کریستی نوئم: وقتی شما خشونت علیه دولت را ادامه می‌دهید، این تعریف تروریسم داخلی است و پرستاری که دیروز در مینیاپولیس کشته شد هم مصداق همین بود. 🔹ترامپ آماده است در صورت لزوم «قانون شورش» را اعمال کند. 🔹وزیر امنیت داخلی آمریکا درحالی پرستار کشته‌شده توسط پلیس آمریکا را تروریست مسلح خوانده که انتشار صحنه شلیک ماموران به او نشان می‌دهد او سلاحی در دست نداشته است. ‌‌‌‌‌‌‌

🎥 بابای سپهر: ضدانقلاب با خون پسرم بازی می‌کند 🔹پدر سپهر ابراهیمی بوکسر جوان ایرانی که در جریان نارامی‌های اخیر در شهرستان شهریار، هدف پروژۀ کشته‌سازی اغتشاش‌گران قرار گرفت، از بازی رسانه‌های ضدانقلاب با خون فرزندش می‌گوید.

تز و سنتز کجا حکم مهکمح عجراع شودکجا

🔴 #خوانش_تحلیلی ✳️ روایت‌سازی علیه آینده؛ پروژه ناامیدسازی نسل جوان ✍ تأکیدات مکرر رهبر انقلاب بر مقوله «امید» را نمی‌توان صرفاً توصیه‌ای اخلاقی یا شعاری انگیزشی تلقی کرد؛ بلکه این تأکید، ناظر بر یک واقعیت عمیق در میدان نبردهای نوین است یعنی نبرد شناختی و ادراکی. در اغتشاشات اخیر، فارغ از ابعاد آشکار تخریبی، سازماندهی اوباش خیابانی و نقش‌آفرینی مستقیم سرویس‌های اطلاعاتی و رسانه‌ای بیگانه، یک لایه کمتر دیده‌شده اما تعیین‌کننده وجود داشت و آن، هدف‌گیری ادراک نوجوانان و جوانان با راهبرد سیستماتیک ناامیدسازی بود. توجه به چند نکته مهم است: 🔺۱. از اعتراض اجتماعی تا عملیات ادراکی در تحلیل تحولات اجتماعی معاصر، به‌ویژه در جوامعی که دارای سرمایه انسانی جوان هستند، دیگر نمی‌توان پدیده‌هایی مانند اغتشاش را صرفاً محصول نارضایتی‌های اقتصادی یا مطالبات اجتماعی دانست. آنچه در اغتشاشات اخیر برجسته بود، تبدیل نارضایتی طبیعی به کنش خشونت‌آمیز از مسیر دستکاری ادراک است. دشمن، به‌درستی دریافته است که جوانِ امیدوار، حتی اگر معترض باشد، آشوب و تخریب نمی‌کند؛ اما جوانِ ناامید، مستعد تخریب و آشوب است. 🔺۲. نوجوانان و جوانان؛ هدف اصلی جنگ روایت‌ها حضور معنادار نوجوانان و جوانان در صحنه اغتشاشات، بیش از آنکه ریشه در تجربه زیسته مستقیم آنان از بحران‌های ساختاری داشته باشد، ناشی از ادراک‌سازی رسانه‌ای هدفمند بود. شبکه‌های اجتماعی، رسانه‌های معاند و سلبریتی‌های همسو، تصویری از آینده ترسیم کردند که در آن: ● پیشرفت ناممکن است، ● اصلاح بی‌فایده است، ● مشارکت سیاسی بی‌اثر است، ● و تنها راه «دیده شدن»، تقابل و تخریب است. در چنین فضایی، نوجوانی که هنوز هویت اجتماعی او تثبیت نشده، به‌راحتی در دام روایت‌هایی می‌افتد که او را قربانی مطلق و ساختار را دشمن مطلق معرفی می‌کند. 🔺۳. چرا رهبری بر «امید» اصرار دارد؟ اصرار رهبر انقلاب بر #امید، دقیقاً در نقطه مقابل پروژه دشمن تعریف می‌شود. #امید، صرفاً احساس خوب نیست؛ متغیر راهبردیِ ثبات اجتماعی است. امید به آینده، امید به امکان اصلاح و امید به اثرگذاری فردی و جمعی، همان عناصری هستند که امکان بسیج اجتماعی مخرب را از دشمن سلب می‌کنند. از این منظر، امید یک «سرمایه نرم» است و ناامیدسازی، یک «سلاح». هنگامی که رهبر انقلاب از امید سخن می‌گوید، در واقع به جامعه هشدار می‌دهد که اگر #روایت_امیدساز خود را تولید نکنید، دشمن #روایت_ناامیدساز را با تمام توان جایگزین خواهد کرد. 🔺#جمع‌بندی اغتشاشات اخیر را باید نه‌تنها به‌عنوان یک چالش امنیتی، بلکه به‌مثابه زنگ خطر در حوزه حکمرانی ادراک و ارتباط با نسل جدید تحلیل کرد. حضور نوجوانان و جوانان در این صحنه‌ها، محصول غفلت از اهمیت روایت‌سازی امیدمحور و میدان‌داری دشمن در جنگ شناختی بود. بنابراین، پاسخ به این پدیده نیازمند بازسازی عمیق گفتمان امید، گفت‌وگوی واقعی با نسل جوان و بازپس‌گیری میدان ادراک از دشمن است. درست در همین نقطه است که می‌توان معنای واقعی تأکیدات مکرر رهبری بر «امید» را فهم کرد: #امید، خط مقدم امنیت ملی در عصر جنگ‌های شناختی است. 📕 https://eitaa.com/derangha

‌ 🔴مرگ بر دیکتاتور (پر تکرارترین) ♨️ کاش ایشان رهبر نمی‌شد! @Emtedaderaesi