برای من قیافههای اینجا، سر و صدایش عقاید و افکار و هنر و افتخاراتش وحشت دائمی است. کابوس است.
هیهات که همه پایمال شد رفت...
این سرزمین خرم و دلکشی که بهشت بر آن رشک میبرد همه کشتزارهایش ویران و باغ و بوستانش آرامگاه بوم شد ستمگری سرتاسر آنرا فراگرفت.
اگه تمام تفکرات و عقاید و باور های مردم پوچ باشه و همه چی ساده یا غیرقابل پیشبینی تر از چیزی که آدما فکر میکنن باشه چی؟