زنی که کتاب میخواند،به آسانی عاشق نمیشود...او تنها به دنبال همتای معنوی ای است که با جزئیات کوچکش تشابه داشته باشد. _ داستایفسکی

«چشم نقره ای» ...۳ (اگه یه نفر بیاد که منو نابود کنه... قطعا بعد از من تورو نابود میکنه...این بخاطر این نیست که دوستمی یا نزدیکترین بهم...بخاطر اینه که تو هم ضعیفی...اون به ظاهر اهمیت نمیده...) ستاره فکرایی به سرش میزد که خودشو آزار میداد...چرا همیشه منتظر یه واقعه بود تا به سیم آخر بزنه؟چرا نباید کسی داخل اون اتفاق کنارش باشه تا حداقل باهاش همدردی کنه؟ اگه کسی هم بخواد باشه...بازم از نظر ستاره اونم بدبخت میشد...این همه تفکر و فکر...بخاطر یه فکر دیگه...یه فکر مسخره... شاید هیچوقت اون اتفاقات به واقعیت نپیوندن...اما اگه همینطوری اتفاق بیوفته؟ +خب...وقتشه که برم...کاری باری؟ -اینو از تو کتاب روانشناسی خوندی؟ +چی؟ -اینو که بعد این همه بحث در مورد خودکشیم فقط بگی خب خدافظ؟ +اول اینکه خودکش نیست...بیماریه دوم اینکه...خب‌‌‌...دومی رو تو بگو -میخواستید بروید...چند لحظه...پیش..‌ +دیووانمان کردی...باشه باهوش... خدافظ؟ -خب مجبورم برم پیش میلو...پس...اره...خدافظ... درسته که ستاره یه گوشه گیر بود و با کسی کاری نداشت...اما یه خواهر داشت...یه خواهر که با تموم وجودش دوسش داشت...اینقدر دوسش داشت که از خدا خواسته بود در هر صورتی خودش اول بمیره تا مرگشو نبینه...میلو... میلو هم زیاد علاقه ای نسبت به بقیه نداشت...عجیب هم نبود...البته موقعی که برادرشو میدید اینطور نبود...هی ازش میخواست دستشو بزاره رو سرش... آرامش بخش براش بود؟بنظر میرسه بله...خیلی زیاد...چون ستاره تمام راه مدرسه تا خونه همینکارو میکرد...هیچکسی هم دلیلشو نفهمید...و تنها کسی هم که دلیلشو نپرسید برادرش بود... ------ _ #طلا

خیلی وقته روز های دیزی دارکریمون از دستم در رفته.امروز شروع میکنیم دوباره.

روز هفتم : کتاب ها پر از دوست و ماجراجویی بودند... _ دیزی دارکر

https://eitaa.com/BloodyAmuture/1982 من چه گناهی دارم این وسط؟😦😼✨ البته خودمم عاشقشم....

هیچوقت فکرشم نمیکردم اسم اکانتمو انقد طولانی بنویسم...

روز هشتم : چیز های مادی فقط برای افراد مادی مهم است. _ دیزی دارکر

_ موزیک

باید بیشتر فعالیت کنم✨🗿🦾

خب شمع های من اقا ما یه دوستی داریم.خیلی دوسش میداریم.براش ادم خوبی نبودیما. چشمک* ولی تمام تلاشمونو باز هم میکنیم که خوب باشیم.بیاین براش آرزوی موفقیت جسمی.روحی.معنوی و مادی کنیم.بیاین همه جوره تشویقش کنیم.چون داره سخت تلاش میکنه. و گاهی هم نیاز داره حالش خوب نباشه... موفق باشی کفشدوزک من...من همیشه به پرواز کردن به سمت اوج ها نگاه خواهم کرد و با چشمام دنبالت میکنم.حتی اکه نتونم جسمی همراهیت کنم.و منتظر میمونم که یه روزی باز هم برگردی و کنار گوشم قصه های زندگیتو تعریف کنی و من با تمام وجودم گوش بدم. خب.حرف پایانی ای ندارم.همین.

حس این کارکترایی بهم دست داده که چند نفر از نزدیکانش دارن ازش میترسن...

خوش اومدین شمع های پر نور جدیدم:))