چه داری در نگاهِ خود که مستم میکند هردَم ؟!
تو الحق المُثنای شراب ناب شیرازی .
از همان روزی که مویت را نشانم دادهای ،
تار میبینم جهان را گرچه چشمم سالم است .
نمیگویم به وصلِ خویش، شـادم گاهگاهی کن
بلـاگـردانِ چشـمت کن مــرا گاهـی نگاهـی کن ؛