امشب قراره راجب صنعت کی‌پاپ -موسیقی کره‌ای- صحبت کنیم . چیشد که نوجوونا و جوونای ما علاقه‌مند به فرهنگ کره‌ای شدن ؟

قضیه از جنگ بین شوروی و آمریکا شروع میشه ، زمانی که آمریکا فهمید اگر میخواد جنگ رو ببره باید بین مردم شوروی نفوذ پیدا کنه که میشه همون جنگ نرم .

حدود ۱۰ ساله فرهنگ کره در بین مردم جهان و مخصوصا ایران محبوبیت زیادی داره ، ازشون هم که میپرسی چرا علاقه‌مند شدی به این فرهنگ عموما دلیل اصلی موسیقی این کشور یا همون کی‌پاپ هست .

اول از همه ، کمپانی هایی که آیدل هارو مورد حمایت قرار میدن مصداق بارز برده‌ داری هست . طرف میاد آیدل بشه مجبوره از خانواده‌ش جدا بشه ، همیشه وزنش روی یه عدد ثابتی بمونه که کمپانی بهش میگه ، هر غذایی رو نمیتونه بخوره ، همه جور نظری نمیتونه بده ، همه جور رفتاری نمیتونه داشته باشه ، دوست هایی که داشته رو مجبوره ول کنه و ...

یجورایی انگار دیگه شیوه‌ی زندگی کردن و تفکرش دست خودش نیست و مجبوره هرجوری که کمپانی میخواد رفتار کنه .

در ادامه وقتی دقت میکنیم میبینیم قضیه از یه طرفدار ساده بودن گذشته و به پرستیدن اون آیدل کشیده شده . از تفکر تا سبک استایل اون آیدل شده الگوی رفتاری ای برای نجوونا.

میبینید چقدر راحت میتونن جوری که خودشون میخوان مردمو کنترل کنن ؟

این یکی از آسیب هاییه که بدون اینکه متوجه باشید فقط با دنبال کردن افراطی کیپاپ در معرضش قرار دارید .

ببخشید من خیلی پرش فکری دارم

چنل داری مناسب من نیست جدی

ولی همینجا مسئله ی کیپاپ رو نگه میداریم

دلم میخواد راجب یه موضوع دیگه حرف بزنم که نصفه شبی یهو خورد تو تورم