حقیقتا، از ته دلم به دستهای از افراد حسودیم میشه.
منظورم اینه که حداقل بخشی از خودتو میشناسی. دینت، اعتقاداتت، علایق و سلایقت، رنگ موردعلاقهت، استایل موردعلاقهت، سبک موسیقی یا میکاپ موردعلاقهت و به طور کلی، بخشی از وجودت.. حتی "وایب" مشخص دارید که مردم خیلی راحت یادتون بیوفتن.
نمیدونم چرا انقدر ابسسد هستم با این بیت. همهشم بخاطر یه آزمون لعنتی تو سال جهنمی نهم بود.