با وجود مدرک دانشگاهی،۴کتاب،صدها مقاله هیچ‌گاه در خواندن اشتباه نکردم جز وقتی که تو نوشتی "صبح‌بخیر" و من خواندم: دوستت دارم محمود درویش

همه: غصه نخور بابا درست میشه باباطاهر: گل سرخم چرا پژمرده حالی؟ بیا قسمت کنیم دردی که داری بیا قسمت کنیم،بیشش به من ده که تو کوچک دلی،طاقت نداری:>

ینیا آدمایی که به موردعلاقه هات توجه میکنن>>>> ۴ صبح فضای شاعرانه به به بخدا😂😭✨

++++++

🥸🥸🥸

این کسی بود که غمگینش کردی:😔(الکی)

کاش یه روح بودم،معلق تو دنیا ... کاش می‌تونستم از زمین بلند شم، به آسمون میرفتم و از ابرا رد میشدم. میرفتم بالاپشت بوم خونه مردم ستاره هارو تماشا میکردم ستاره‌هایی که انگار هر کدومشون یه داستان دارن، یه راز تو خودشون قایم کردن. از اون بالا بالاها شایدم یکم پایین تر شطرنج بازیه پیرمردا تو پارک رو میدیدم افرادی با چهره‌هایی که پر از خطوط زندگیه. بچه های کوچیکی که تاب بازی میکنن و هنوز دنیا براشون یه جادوعه پر از رنگ و نور. کاش افتادنشون رو میدیدم کلی می‌خندیدم، نه از روی بدجنسی، بلکه از روی حس خوبی که بهم میدادن، حس بی‌گناهی و سادگی که تو وجودشون موج می‌زنه. کاش واقعیت رو میدیدم،آدمای واقعی،کسایی که خودشونن،بی ریا و ساده حرف دلشونو میزنن، کاش می‌تونستم حرف دلشون رو بخونم، بدونم دقیقا چه حسیه که توی قلبشون می‌گذره...میفهمیدم دقیقا کی تظاهر به رفاقت و کی تظاهر به تنفر میکنه، کی فقط از روی عذاب وجدان باهات گرم میگیره و کی از ته قلبش تورو رفیق صدا میزنه ...کاش میفهمیدم... درک کردن و فهمیدن درد داره ها ولی حداقلش اینه که قرار نیست بازیچه ی دست آدمایی بشی که با خودشون به حال و روزت میخندن... کاش می‌فهمیدم، با اینکه درد داره. کاش می‌تونستم از این همه ریا و دورویی فرار کنم و به یه دنیای ساده‌تر برم. کاش یه روح بودم... یه روح که آزاده و می‌تونه همه چیز رو ببینه ولی کسی نمی‌بینتش یه روح که می‌تونه بفهمه، درک کنه و شاید شاید فقط یه کم آروم‌تر باشه...یه کم... ناگفته هایی از من⁴

اولین باره اینقدرر زیاد نوشتم و به اشتراک گذاشتم

این عکسا قرار بود واسه شب بخیر باشه ولی خب...

‏همیشه یه کم حقیقت پشت "شوخی کردم” یه کم آگاهی پشت “نمی‌دونم” یه کم احساس پشت “مهم نیست” و یه کم درد پشت “خوبم” وجود داره.