نخستین غزلم باعث و بانیش تو هستی
مقصود و هدف در همهجان تو هستی:)
بیصدا
یعنیا شعر که میخونم یا میگم هم حس رهایی و خوشحالی خاصی داره هم یه حس غم انگیز آشنا...اصلا یه حال و هوای عجیبیه...هیچوقت همچین حسی نسبت به شعر نداشتم
من فقط میتونم از دور به تو نگاه کنم در حالی که چشم تو قفل رو یکی دیگه ست
از یه کتاب رندوم