کلیشه به نظر میاد ها. ولی واقعیت همینه، همه چیز از اونجایی شروع میشه که دیگه رو هیچ آدمی حساب باز نمیکنی.

بعد از اینکه بهش اعتماد کردی.

ناخونام تقریبا به اندازه دلم میشکنن.

چرا ماه رمضونم داره نمی‌رمضونه؟

یکهو دیدم پایین چادرم اینشکلی شده.😭✨

هنوزم تراپی ای بهتر از مداحیام ندارم.

به جای افطار درست و درمون شیش تا بامیه انداختم بالا. راضیم از خودم.

اینجا همه از آدمای غمگین فرار میکنن.

من آدمیم که وقتی دو نفر دارن با هم حرف میزنن، سر خودمو گرم میکنم که صحبتشون تموم شه چون گاهی اوقات این حس بهم منتقل میشه که ممکنه نخوان من بشنوم‌. اما برعکس اون بقیه اصلا اینطوری رفتار نمیکنن و وسط حرفام میان میگن چیشد؟ از اول توضیح بده ماهم بشنویم. متنفرم.