تازگیا فهمیدم چقد همه‌جا از خودم اثر به جا میذارم ، تو نوشته‌هام ، روی در و دیوار کلاس ، عکسایی که میگیرم ، نامه‌هایی که سر کلاس تو اوجِ درس دادن معلم برا دوستام مینویسم ، نقاشی های بزرگ و کوچیک روی لیوان ها با ویترای ، نوشته روی مچ دست بچه‌ها 😂💘

چندتا مستند قدیمی توی پوشه کامپیوترمون راجب نهنگ ها که قبلا ریخته بودم و پیدا کردم و خوشحالم .

ولی این اون ۱۴۰۲ ای نبود که لحظه سال تحویل آرزوشو کردم

امشب ترشک مورد علاقمو دارم ، برا خودم خرید کردم ، حال اعضای خانوادم خوبه ، فردا قراره برم حرم ، و در کل حالم بد نیس ‌.. اما میدونی ؛ تورو ندارم ، و این هیچ‌جوری جبران نمیشه مگه اینکه کنارم باشی ، بغلم کنی ، باهات حرف بزنم و بهت بگم که کاش زودتر میومدی .

همیشه همه‌چیز ، دقیقا همونطوری که انتظار نداری پیش میره ؛ بهت اجازه داده نشده که از قبل برای خودت برنامه‌ریزی کنی .

نامه هایم را برایت پست نمی‌کنم نامه هایم را به دست باد می‌دهم ؛ هرچه بادا باد هرچه باشد برگشت نمی‌خورد ..

ایشون همیشه حتی تولد قمریم‌هم یادشه ؛ ) چند روز زودتر هم هدیه هاشو به دستم میرسونه و کنارشم برام یادداشت میزاره .. میتونم قربونِ دست‌خطتش بشم ؛ مامانبزرگ محبوب منه .

[ هناس ؛ ]

اشکی که تو سکانس آخر ریختم غیرارادی بود ؛ چقدر قشنگ بود این فیلم =)

اگه قرار بود با حرفایی که قورت میدادم چاق بشم الان وضعم این نبود