تازگیا خیلی جالب شدم ؛ یاد هرچیزی میفتم ، یاد هر خاطره‌ای ، یاد هر حرفی ، هر پیامی ، هر فیلمی ، هر متن و شعر قشنگی ، هر آدمی .. بغضم میگیره .

من همچنان که دوهزار و شونصد تا کتاب نخونده دارم هر دفعه میرم حرم ، و در اوجِ بی‌پولی : - خب یه سریَم به کتابخونه بزنیم✅

چرا عباس موزون خودش یبار نمیره اون دنیا برگرده ؟ واقعا سواله برام

غم عالمو ریختن تو دلم امشب .

کاش با فضای معنویِ به وجود اومده آدم شم🤏🏻

[ ای رفیقِ اونی که هیچ رفیقی نداره ، ]

این حس خوب بعد روضه و مناجات که نفس عمیق میکشی و انگار راه ریه‌هات باز شده ، سبك شدی و راحت میتونی نفس بکشی و میپرستم ‌؛ نمیدونم میفهمید چی‌میگم یا نه ، ولی من الان تو اون حالت ِ خیلی خوبم .

حسنین هر انگشتری از سنگ قبر حضرت ابلفضل و سنگ حرم هدیه میده من یه بغض قورت میدم :))))))))

اینروزا واقعا هیچ جایی که آرومم کنه یا پناهم باشه رو جز میز تحریرم ندارم .

به یه دختربچه آدامس دادم و از خوشحالی بوسم کرد . تازه موهاشم فرفریه ، و کُلیم لپ داره ، دلم میخواد قورتش بدم💘

عمیقا ازینکه زندگیِ بعد ماه رمضون قراره به روال عادی و همیشگی برگرده ناراحت و متنفرم .